Close
Close

Kto śledzi bloga dłuższą chwilę, ten z pewnością zauważył, że pojawiają się na nim co jakiś czas wpisy motywacyjne. Teksty motywujące do życia, do rozwoju, do realizacji swoich pasji i wychodzenia z ciepłej skorupy bylejakości.

Pierwszy był o tym ile są warte Twoje marzenia, drugi o niespełnionych pragnieniach, a potem już poszło przekrojowo. Sens bycia w związku, wychodzenie do ludzi i przełamywanie swoich barier.

W zasadzie każdy z nich wywołał w Was jakąś reakcję. Najczęściej pozytywną, ale nawet jeśli była ona negatywna, to dobrze, bo znaczy, że nie przeszliście obok niego obojętnie. Z czego bardzo się cieszę, bo nawet jeśli nie do końca się ze mną zgadzacie (lub w ogóle), to możliwe, że ziarenko mojej myśli, które zostało Wam w głowie za jakiś czas zakiełkuje.

 

O co biega z tym „rusz tyłek”?

Idąc tropem szerzenia dobra na świecie, ratowania wymierających gatunków zwierząt i inspirowania Was (i siebie) do rozwoju, wpadłem na pomysł, że zrobię cykl tekstów. Ale cykl nie byle jaki, oj nie! „Rusz tyłek” będzie serią rozmów z osobami, którymi sam się jaram, które są dla mnie w jakimś sensie autorytetami i czerpię z nich, realizując swoje cele.

Jeśli złapałeś się za głowę wyczuwając patetyczny ton, to uspokajam. Nie, nie będzie to wywiad ani z papieżem (bo abdykował), ani z Leszkiem Balcerowiczem (bo musi odejść), ani z Donaldem Trumpem (bo nie zaakceptował mojego zaproszenia na Fejsie).

Będę skupiał się na osobach z branży. Branży blogo-vlogo-startupowo-internetowej. Na osobach, którymi mógłby być każdy z Was (ale z jakiegoś powodu jednak nie jest). Które siedząc przed kompem z paczką chrupek i przeglądając odmęty sieci nagle wpadły na pomysł „ej, może zrobię coś swojego?”. I przeszły od słów do czynów.

 

Panie, ale po co te wywiady, po co?

Po pierwsze, po to żeby pobudzić Was i siebie do działania (ale to pewnie wywnioskowaliście z samego nagłówka).

Po drugie, po to żeby przybliżyć Wam kulisy biznesu w sieci. Pokazać jak to wygląda od środka i jakimi prawami się kieruje.

Po trzecie, po to żeby pokazać, że nie trzeba iść do korpo, wyjeżdżać do Anglii, czy robić czegokolwiek innego, czego się nie chce. Że jest alternatywna droga. Trzeba tylko w porę ją wybrać.

Po czwarte i najważniejsze, żeby uzmysłowić tylu osobom ilu jest to możliwe, że każdy może osiągnąć sukces i realizować swoje pasje. Każdy! Musi tylko odmulić bankę, przestać narzekać, ruszyć tyłek i zacząć coś robić. Bo oprócz samolotów i meteorytów nic z nieba samo nie spada.

 

Z kim będę gadał?

Na pierwszy ogień idzie niebieskooka śląska piękność. Dziewczyna (a w zasadzie już kobieta), która jest polskim przykładem kariery od zera do bohatera. Jedna z najpopularniejszych polskich blogerek modowych. Piszą o niej i polskie gazety, i zagraniczne portale. Jest zarówno uczestniczką branżowych konferencji, jak i pokazów mody. Współpracuje z międzynarodowymi markami latając po całym świecie, a średnio-zaawansowani blogerzy lifestylowi stają na głowie, by przeprowadzić z nią wywiad i dowiedzieć się jak do tego doszła.

W przyszłym tygodniu o tym jak zamienić pracę w hobby opowie mi Katarzyna Gorol, prowadząca bloga „Jestem Kasia”.

Kolejne części „Rusz tyłek” będą ukazywały się co 3-4 tygodnie. Będę chciał w nich porozmawiać z vlogerami, z których czerpię inspiracje, blogerkami kulinarnymi, twórcami serwisów internetowych, a także innymi blogerkami modowymi. Mam kilka swoich typów, których póki co nie zdradzę (bo nie będziecie zaskoczeni), ale jeśli macie swoje propozycje, to śmiało – komentarze są Wasze.

Piszcie kto daje Wam kopa na co dzień do działania i motywuje do pracy nad swoim projektem/pasją/marzeniami. Niech moc twórcza nas przenika!

---> PRZECZYTAJ KOLEJNY TEKST
  • Pingback: Rusz tyłek #5 – rozmowa z Mr. Vintagem()

  • Pingback: Rusz tyłek #3 – rozmowa z Kubą Jankowskim z „Matura To Bzdura”()

  • Pingback: Człowiek, który inspiruje: Ken Block | CojaMysle?()

  • malvina_pe

    Fajna inicjatywa. Przystępuję do czytania :)

  • Pingback: Rusz tyłek #2 – rozmowa z Segrittą | Stay Fly - blog lifestylowy()

  • Pingback: Rusz tyłek #1 – rozmowa z autorką bloga „Jestem Kasia” | Stay Fly - blog lifestylowy()

  • Kasia to akurat dobry przykład na to, że aby prowadzić bloga, nie trzeba umieć pisać.

  • Pingback: „Zawieszona kawa” nie dla bezdomnych | Stay Fly - blog lifestylowy()

  • Proponuję Ewę Chodakowską, dzięki niej wiele osób dosłownie rusza tyłek :) Jest strasznie motywująca.

  • Ja bym chętnie proponował także TYTANÓW sceny jiutiube czyli Rocka i Roja. O nich można spokojnie powiedzieć, że byli nikim (nie w negatywnym tego słowa znaczeniu) a dziś są wielcy przyciągając dosłownie rzeszę fanów. Miałem także pisać o Łukaszu Jakóbiaku, ale z nim już chyba gadałeś.

    I tutaj, wiem, że mógłbym zasłużyć na pal Azji, ale uważam, że przykładem niekoniecznie sukcesu, ale z pewnością sprzedawcy megaton pozytywnej energii jest Rockglammprincess także ze środowiska Youtube.

    • Ooo widzisz, zupełnie zapomniałem o video blogach kosmetycznych, a to jedna z najprężniej rozwijających się gałęzi vlogów. Dzięki za przypomnienie!

      Co do wspomnianych tytanów, to mimo, że nie śledzę ich na bieżąco, to też będę chciał z nimi porozmawiać, bo jak słusznie zauważyłeś… są tytanami :) O Łukaszu też myślałem, ale rozmawiałem z nim niecałe pół roku temu ( http://stayfly.pl/2012/09/wywiad-z-lukaszem-jakobiakiem-autorem-20m2-lukasza/ ), więc nie sądzę aby zmieniło się u niego na tyle, żeby był sens przeprowadzania znów wywiadu.

  • Wiesz co… Ja sam się kopię do działania. Mam takie parcie na niezależność życiową i zawodową, że to się w pale nie mieści (mojej żonie też ;). Do tego czytam też masę tekstów o ludziach którzy odnieśli sukces dzięki sobie samym i to dodatkowo mnie inspiruje i podpala.

  • Anja

    propsuję ten cykl Stay !

  • Sleepy

    Proponuję dwa blogi
    Segrittę – http://segritta.pl/ Naprawdę świetne, odważne wpisy, ciekawy punkt widzenia, niebanalne podejście do kontaktów damsko-męskich.
    I – tu przyznam że opieram się również na świecie realnym, ale czy to źle? – blog http://raspberryandred.blogspot.com/ bo zdecydowanie zasługuje na jeszcze większa rozpoznawalność, a Weronika to wspaniała, radosna i ciepła osoba (Z Krakowa! czyli patriotyzm lokalny), i naprawdę bardzo dużo w swoim wieku osiągnęła.

  • Agga

    Dooobry pomysł, w sumie wbrew pozorom nie znam się na blogach i nie czytam ich zbyt wiele, ale blogi modowe zawsze spoko, więc pomysł wywiadu z Kasią bardzo mnie cieszy. Tymbardziej, że znając Twojego bloga możemy się spodziewać niebanalnych pytań, przynajmniej mam taką nadzieję.

    Jeśli jednak chodzi o internetowy świat, to od dawien dawna (czyli od jakichś kilku lat, ale to i tak dużo hehe) czytam tego: http://adamantwanderer.blogspot.com/ bloga i uważam, że właśnie ta dziewczyna jest niesamowicie inspirująca. Pokazuje, że można spełniać marzenia, zwiedzać caaaały świat bez posiadani milionów na koncie i wystarczy chcieć i „ruszyć tyłek” :). Zaczynała właśnie jako modowa blogerka, ale z upływem czasu odeszła od tego na rzecz podróżowania, studiowania, etc. Była w Stanach, Australii, pewnie prawie całej Europie i innych zakamarkach globu i to, co pisze jest niesamowicie dobre, to jakich ludzi udaje jej się za każdym razem poznawać, sprawia, że zbieram szczękę z podłogi. Naprawdę, polecam! A i zawsze cieszą moje oko zdjęcia na jej blogu, zwłaszcza zdjęcia jedzenia, aż chce się iść do kuchni :D Pewnie żeby zrozumieć sens tego wywodu, trzeba by ją śledzić od początku, aczkolwiek i tak polecam uwadze.

    • Nie znałem wcześniej tego bloga, ale przejrzałem pobieżnie i faktycznie jest tam masę inspirujących zdjęć z całego globu (zazdroszczę, bez kitu). Dzięki za linka!

  • Jak sama się nie kopnę do działania, to nikt i nic mnie nie zmusi. Blog Jestem Kasia jest the best!

  • Guest

    Jeśli chodzi o motywacje, pasje i marzenia to zdecydowanie Michał Maj z Życie jest piękne : D
    Ale o nim pewnie też już myślałeś.

  • Jeśli chodzi o motywacje, pasje i marzenia to z pewnością Michał Maj z Życie jest piękne : D
    ale o tym też już pewnie myślałeś.

  • Justyna Goryluk

    Po opisie osoby byłam już prawie pewna, że zaraz przeczytam Honorata Skarbek i chciałam z impetem zamknąć przeglądarkę i nigdy tu nie wrócić, ale miłe rozczarowanie :) ufff

    • O Honey tez myślałem. Mimo, że nie podoba mi się jej muzyka, to jest świetnym strategiem działań promocyjno-marketingowych i sporo można się od niej nauczyć.

  • Adrianna Marszał

    Jacek Walkiewicz! Jego konferencje na Tedx talks albo na festiwalu BOSS w Krakowie pochłonęły ogromne rzesze entuzjastów :D

    • Venegoor

      Zdecydowanie popieram. Wykład na BOSSie był po prostu genialny.

    • Bardzo powinienem się wstydzić, że nie znam?

      • sink.zodiac

        Ups, ale późna odpowiedź… No, powienieneś :D.

  • Karolina Johansson

    Jak dobrze że Kasia a nie inne szatniarki. Taka normalna, co wcale normalne w tym „środowisku” nie jest:)) Jeśli mogę podpowiedzieć to chętnie poczytałabym o Madame Edith, blogerce kulinarnej. Tak, Ona z pewnością daje mi kopa i uczy nowego spojrzenia na w tym wypadku jedzenie.

  • Jestem za pod warunkiem, że będzie duuużo zdjęć blogerek. I Nogi Kamińskiej;) A absolutnym must havem w tym cyklu jest Kominek.

    • O zdjęcia się nie martw Rafał :) A co Kominka, to oczywiście myślałem o tym, ale czy rozmowa z nim nie będzie odkrywaniem koła na nowo?

      • Pewnie będzie, ale ten facet to chodzący przykład od zera do bohatera. Plus kręci mnie jego arogancja, rozbuchane ego, podejście do życia i wieczne przeświadczenie, że wszystko wie najlepiej. Na dodatek bije od niego taka pewność siebie i swoich decyzji, że gdyby mi powiedział o miesiącu w którym jest 35 dni to byłbym skłonny mu uwierzyć. No i jeśli dostanie dobre pytania, to powie coś nowego i fajnego:)

        • Nie chwalę się, bo mnie jeszcze nie zaprosili :)

          Wracając do Kominka, to jasne, zgadzam się z Tobą jak najbardziej, tylko zastanawiam się, czy jest jeszcze coś o co mógłbym go zapytać, a o czym nie opowiadał przynajmniej 2 razy, w kwestii motywacji, rozwoju, prowadzenia bloga itd :) Ale postaram się do tego dojść, bo to ciekawa postać bez dwóch zdań.

          • Kominek jest jak dla mnie świetnym przykładem na „wszechwiedzę” i zadufanie w sobie dzisiejszego pokolenia 20-30. Przykra sprawa, ale ludzie powyżej tego wieku raczej się jego wypocinami nie jarają. Czytam wstęp jego dowolnego wpisu – i jestem w stanie przewidzieć, do czego doprowadzi pseudowywrotowy wywód. Mam wrażenie, że to jest taka stylówa na Hana Moody, tylko brakuje dozy rozsądku w postaci córki i talentu pisarskiego. To już bardziej wywrotowy jest wokalista Weekend (swoją drogą też od zera do bohatera…w swoim rodzaju ;))

          • Pomijając to, czy się zgadzasz z jego poglądami i sposobem formułowania myśli, czy nie, to zrobił kilka rzeczy, za które obiektywnie należy mu się uznanie. Przede wszystkim za determinację w działaniu. W momencie kiedy on zaczynał blogosfera w Polsce nie istniała i nikomu nawet się nie śniło, że może na blogu zarabiać. Mimo to on wierzył, że to co robi ma sens. Druga sprawa, to umiejętność dyrygowania otoczeniem. Blogów w Polsce jest niemal 2 miliony, a mimo to, jego blog jest najpopularniejszym. Też chcę tak umieć :)

Zrobiłem sobie test na HIV. Jak to wygląda i dlaczego warto?

Skip to entry content

wpis jest elementem kampanii społecznej #mamczasrozmawiac

Mam to niewątpliwe szczęście, że seks w moim domu nigdy nie był tematem tabu i żeby dowiedzieć się skąd się biorą dzieci, nie musiałem czekać do lekcji biologii w czwartej klasie podstawówki, w międzyczasie polując z lornetką na bociany. Zresztą, nikt mi nie opowiadał takich głupot i jedząc gołąbki nie miewałem napadów paniki, że coś twardego między liśćmi kapusty, to nie ziarnko piasku, tylko jednak noworodek.

Zawsze mogłem porozmawiać o tym z mamą, a w zasadzie to ona rozmawiała o tym ze mną.

To od niej dostałem pierwszego „Playboya”, żeby z kobiecego ciała nie robić jakiejś tajemnicy poliszynela. Od niej też usłyszałem, że kiedy dojdę do etapu, w którym będę chciał z kimś pójść do łóżka, to powinienem mieć prezerwatywę. I ta rozmowa miała miejsce długo zanim przeżyłem swój pierwszy raz, a nie tak jak w wielu przypadkach, rok albo dwa lata po. Albo wcale. Podobnie było z tłumaczeniem, że kondomy zabezpieczają nie tylko przed staniem się rodzicem, w momencie kiedy zupełnie nie jest się na to gotowym, ale również przed chorobami.

Na przykład przed HIV.

Czym jest HIV, czym nie jest i co o nim wiemy?

HIV to ludzki wirus upośledzenia odporności. Innymi słowy: skomplikowane cząsteczki organiczne, które mogą spowodować, że Twój organizm będzie miał odporność na tak niskim poziomie, że zapalenie płuc może Cię zabić.

Czy HIV można się zakazić przez pocałunek albo dotyk? Nie. HIV można się zakazić tylko trzema drogami: przez krew (w sensie kontakt z krwią osoby zakażonej), przez seks (także oralny) lub przez poród (od matki).

Czy HIV można się zakazić korzystając z tych samych sztućców? Nie.

A z tego samego prysznica? Też nie.

A z tego samego basenu? Również nie.

A od ukąszenia komara? Także nie. Jak podają badania z 1989, nie ma możliwości, żeby owady przenosiły HIV.

Czym HIV różni się od AIDS?  HIV to wirus, natomiast AIDS to choroba, którą ten wirus wywołuje. Możesz być zakażony HIV nawet przez kilkanaście lat i o tym nie wiedzieć, bo sam wirus nie daje żadnych odczuwalnych oznak. Dopiero, gdy przechodzi w AIDS, daje o sobie znać, bo wtedy złapanie zwykłego przeziębienia staje się walką o życie.

Czy z HIV da się żyć? Jak najbardziej i dodatni wynik na teście wcale nie jest wyrokiem. Przy poziomie dzisiejszej medycyny, dzięki lekarstwom, z HIV da się funkcjonować zawodowo, społecznie, a także związkowo.

Czy jeśli uprawiam seks z jednym i tym samym facetem, i jest on moim pierwszym, to nie ma szans, żebym miała HIV? Dopóki się nie zbadasz, nigdy nie możesz być pewna, bo po pierwsze: mogłaś się zakazić w inny sposób, niż przez seks, po drugie: skąd wiesz, że on nie jest zakażony?

Czy problem HIV dotyczy tylko narkomanów? Nie. Wśród osób zarejestrowanych w 2016 roku, tylko 3% z nich zakaziło się wirusem przy okazji wstrzykiwania narkotyków. Co ciekawe, największą grupą wiekową, której dotyczy zakażenie, nie są – jak mogłoby się wydawać – szalone, nieodpowiedzialne małolaty, tylko ludzie między 30 a 39 rokiem życia. Dorośli.

Czy jeśli używam prezerwatyw, to nie muszę zwracać uwagi na to z kim sypiam i nic mi się nie stanie? Byłoby pięknie, ale nie jest tak do końca. Cytując WHO:

Używanie prezerwatyw chroni przed 80% do 95% zakażeń wirusem HIV, które pojawiłyby się, gdyby prezerwatywy nie zostałyby użyte (nie znaczy to, jednak że 5% do 20% użytkowników prezerwatyw zakazi się HIV).

Tak że, jeśli nie kochasz się z osobą, która się zbadała i wyszedł jej ujemny wyniki, to jakieś ryzyko – niewielkie, ale jednak – istnieje zawsze.

Jak wygląda test na HIV?

W każdym województwie w Polsce są miejsca, gdzie możesz zrobić BEZPŁATNIE i ANONIMOWO test na obecność wirusa HIV. Ja swój robiłem w Zakładzie Mikrobiologii na drugim piętrze Szpitala Uniwersyteckiego na ulicy Mikołaja Kopernika 19, ale jeśli nie mieszkasz w Krakowie, to bliższy siebie punkt możesz sprawdzić na mapce.

  • Nie musisz się wcześniej zapisywać, rejestrować, ani w inny sposób planować badania z wyprzedzeniem. Po prostu przychodzisz i stajesz w kolejce.
  • Nie musisz być ubezpieczony, żeby wykonać badanie. Test jest w pełni anonimowy, w związku z czym, nikt nie pobiera od Ciebie żadnych danych.
  • Nie musisz się przejmować tym „co ludzie o Tobie pomyślą”. Na badania do punktów konsultacyjno-diagnostycznych wszyscy przychodzą w tym samym celu, a w kolejce spotkasz zarówno osoby młodsze od Ciebie, starsze, kobiety, mężczyzn oraz pary.
  • Nie musisz się przejmować tym „co lekarz o Tobie pomyśli”. Osoby pracujące w punktach wykonujących anonimowe testy na HIV są specjalistami, którzy chcą pomagać innym. Są bardzo serdeczni i nie ma mowy, abyś odczuł, że w jakiś sposób Cię oceniają.

Zanim zostanie Ci pobrana krew, rozmawia z Tobą konsultant, tłumacząc jak naprawdę działa HIV, ponieważ sporo osób nie ma świadomości tych mechanizmów. A część, googlując objawy swoich problemów zdrowotnych, sama się diagnozuje, wyczytując na forach internetowych, że osłabienie i ból mięśni to na pewno HIV. Najczęściej, na szczęście, to tylko przeziębienie, stres albo grypa.

Po spokojnej rozmowie idziesz na pobranie krwi, podajesz hasło na jakie będą Ci wydane wyniki badań (tak zaskoczyło mnie to pytanie o hasło, że podałem pierwsze słowo, które mi przyszło do głowy: „pizza”) i po tygodniu przychodzisz po ich odbiór.

Gdy masz się dowiedzieć, czy Twój wyniki jest negatywny, czy pozytywny, również nie jesteś pozostawiony sam sobie, tylko – jak na pierwszym etapie – rozmawia z Tobą konsultant. W moim przypadku potwierdziło się, że nie jestem zakażony, w związku z czym, rozmowa ograniczała się do informacji, co zrobić aby tak pozostało. I sugestii, aby ewentualna partnerka – niezależnie czy stała, czy tymczasowa – również się przebadała.

Bo dopóki nie wykonasz testu, nigdy nie możesz być pewien. Dlatego ja zrobiłem swój.

#mamczasrozmawiac

Z każdym rokiem, w dyskusjach publicznych, seks coraz bardziej przestaje być krępującym tematem, jednak wciąż jest wiele rodzin, gdzie stosunek płciowy określa się „robienie tych rzeczy”, „wchodzeniem pod kołderkę”, „ciupkaniem” lub w inny enigmatyczny sposób, a kwestia chorób przenoszonych drogą płciową jest zupełnie pomijana. Wciąż jest wiele osób, które nie wiedzą jak się zabezpieczać, żeby się nie zakazić HIV, bo nie dowiedzieli się tego ani od rodziców, ani od nauczycieli. Bo każdy z nich bał się o tym rozmawiać. Bo nie wiedział jak to zrobić.

Dlatego cieszę się, że powstają takie kampanie jak #mamczasrozmawiac (organizowana przez Krajowe Centrum ds. AIDS), bo oczywiście uświadamiają co, jak, z czym i dlaczego, ale przede wszystkim pokazują, że o seksie można i powinno się rozmawiać. Publicznie, w związku i w rodzinie. I że tych rozmów nie trzeba się bać.

Więcej informacji znajdziesz na http://mamczasrozmawiac.aids.gov.pl

---> SKOMENTUJ

Piotruś Kukulski powinien zjeść Snickersa

Skip to entry content

Bo straaaaasznie gwiazdorzy. I nikomu to nie wychodzi na dobre, a już na pewno jemu.

 

Co co kaman?

Piotruś Kukulski jest znany z tego, że jest zupełnie nieznany, ale sporadycznie ktoś go skojarzy z Natalią Kukulską (siostrą), bądź Jarosławem Kukulskim (ojcem). Z nieznanych pobudek, postanowił nie być rozpoznawany jako czyjś brat, syn, bądź dziedzic gigantycznego spadku, lecz jako autonomiczna, niezależna gwiazda estrady. Piotruś niestety zapomniał, że żeby dojść do tego etapu potrzebne są lata pracy albo przynajmniej akt płciowy w „Big Brotherze”.

Nie skorzystał ani z jednej, ani drugiej opcji. Pomimo totalnego braku talentu muzycznego i choćby fajnych cycków, postanowił ogłosić światu, że jest gwiazdą i czekać, aż ludzie uwierzą.

Nie uwierzyli.

 

Nowy Szopen

To był pierwszy strzał. Niestety w kolano.

 

Kukulski Cribs

Drugi też po nogach. W końcu nie ma to jak chełpić się publicznie mieszkaniem, kupionym za hajs po zmarłym ojcu.

 

Diss na Tedego

Trzeci to już publiczne harakiri. Nie jestem w stanie tego skomentować.

 

Facebook nie zapomina, Facebook nie wybacza

Piotruś skutecznie postarał się o to, by po medialnym samobójstwie tępą łyżką, nikt nie miał wątpliwości, czy posiada choć krztę zdrowego rozsądku.

Ktoś się zrzuci na zapas Snickersów na Pikeja?

---> SKOMENTUJ

„Spring Breakers” – podręcznikowy przykład słabego filmu

Skip to entry content

Zobaczyłem trailer, chciałem się odmóżdżyć i poszedłem. I co? I jeśli uważasz, że „Bejbi blues” było tragiczne to masz rację, ale „Spring Breakers” jest jeszcze gorsze. Powinni to puszczać tylko skazańcom jako gra wstępna do kary śmierci i studentom reżyserii, żeby wiedzieli jak wygląda podręcznikowy gniot.

Nigdy nie miałem ambicji być wykładowcą, ale na potrzeby tego wpisu poudaję, że jestem. Drogi przyszły twórco filmów, jeśli chcesz stworzyć toporną kaszanę, to:

 

Po pierwsze: daj tyle cycków, żeby widz zaczął sie nimi męczyć

Cycki, to główny motyw wizualny filmu. Obraz zaczyna i kończy się gołymi cyckami. Ogólnie to nic nie mam do piersi. Serio. Więcej, jestem ich wielkim fanem! Ale kto miał mikroekonomię, ten wie, że użyteczność krańcowa do pewnego momentu rośnie, po czym spada.

Co to oznacza dla humanisty? Znaczy to tyle, że jeśli widzisz parę gołych cycków raz na jakiś czas, to jest okej. Jeśli widzisz je w miarę systematycznie to jest fajnie, a jeśli masz je na zawołanie to super. Jeśli jednak jesteś permanentnie osaczony przez nagie biusty, to masz ich dość! Myślisz, że to nie możliwe? Spróbuj obejrzeć „Spring Breakers”.

 

 Po drugie: przez 70% filmu puszczaj przejmującą muzykę

Kojarzysz ten moment w filmach, gdy lecą ciężkie smyczki z rozmytym pianinem w tle? Na przykład główny motyw z „Incepcji”? Taka mega przejmująca muzyka, informująca o chwili znaczącego przestoju w filmie, po której coś się stanie? Kojarzysz, no nie? Super, to teraz wyobraź sobie, że w „Spring Breakers” ten motyw grają przez większość filmu, przy czym wyczekiwane „coś” nie następuje.

Efekt jest taki, że wychodzisz z kina bardziej zamulony, niż po obejrzeniu pełnej relacji z pogrzebu księżnej Diany.

 

Po trzecie: ułóż dialogi, które będą oczywistsze, niż dzień po nocy

Kiedy głównym postaciom chce się sikać, mówią, że chce im się sikać. Kiedy źle się czuja, mówią, że źle się czują. A kiedy widzą wydziaranego latyno-amerykańca z grillem na zębach, w ztuningowanej furze za pół miliona, pozującego na gangstera, mówią, że widzą mężczyznę w aucie. Przez 92 minut nie trafisz na ani jeden dialog, który mógłby Cię czymś zaskoczyć. Ani jeden.

 

Po czwarte: powtarzaj monologi do znudzenia

Jak już wiesz z akapitu powyżej, dialogi są głębokie i nietypowe. Monologi również.  I to na tyle, że trzeba je powtarzać. Na przykład kilka razy pod rząd. Autor założył, że przeciętny widz nie wyczuje ironii w 3-krotnie powtórzonym sloganie, więc trzeba wałkować go ile się da. Najlepiej do momentu, w którym wyjdziesz z kina i w myślach będziesz słyszał echo „ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie, ferie będą trwać wiecznie”.

 

Po piąte: powtarzaj sceny do znudzenia

W akapicie powyżej zamień słowo „monolog” na „ujęcie”, a „slogan” na „scena”.

 

Po szóste: operuj kiczem i tandetą na takim poziomie, by nikt nie wiedział, czy to pastisz, czy nie

Ja rozumiem, że Harmony Korine chciał stworzyć satyrę. Że chciał wyśmiać tę popkulturowa modę na szybkie życie, przypadkowy seks i doświadczanie świata w wersji instant. Że „Spring Breakers” to miała być szydera. Że chciał obrzucić uśmiechem politowania zachłyśniętych drogimi ciuchami, elektroniczną muzyką i miękkimi narkotykami nastolatków. Ale cholera nie wyszło mu.

Nie wyszło mu jakby miał co najmniej zatwardzenie. W tym filmie jest i Selena Gomez (dziewczyna Justina Biebera) i Vanessa Hudgens (gwiazda „High School Musical”) i James Franco (ten z „127 godzin”). Są pistolety, coś co przypomina kokainę i piosenki Britney Spears. Jest tyle kiczowatych i niepasujących do siebie elementów, przedstawionych w silący się na realizm sposób, że nie odbierasz tej mieszanki jako satyrę. Odbierasz ją jako słaby, nieudolnie zrobiony film.

Przez pierwsze 30 minut zastanawiasz się „kiedy się zacznie?”. Przez kolejne 30, siedzisz  zdołowany jak sezonowy emigrant po umocnieniu się złotówki, bo wiesz, że to ten typ filmów, które „się nie zaczynają”. Przez ostatnie pół godziny modlisz się o planszę z końcowymi napisami.

Nie polecam.

---> SKOMENTUJ