Close
Close

Wulgarne cytaty filmowe w wersji bez przekleństw

Skip to entry content

wulgarne cytaty z filmów bez przekleństw

Cały czas mamy miesiąc bez przekleństw i choć idzie mi coraz lepiej z szukaniem synonimów wulgarnych określeń narządów rozrodczych, to otoczenie mi w tym nie pomaga. A zwłaszcza popkultura. W pewnym momencie uświadomiłem sobie, że żeby całkowicie odciąć się od niecenzuralnych zwrotów, musiałbym wrzucić do kosza PCK wszystkie płyty, których słucham, zablokować YouTube i przestać chodzić do kina. Co do tego ostatniego, to zacząłem się zastanawiać jak brzmiałyby najbardziej znane wulgarne kwestie z filmów, po wykastrowaniu z przekleństw.

Sprawdźmy!

 

Psy

-Dlaczego?
-W imię zasad, synu córy Koryntu!

 

Kiler

– Co ty, znak interpunkcyjny, wiesz o zabijaniu?

 

Wściekłe psy

– Pozwólcie, że powiem wam o czym jest “Like a virgin”. Jest o lasce, która jest prawdziwą spółkującą machiną, mówię wam, rano, wieczór, we dnie, w nocy, prącie, prącie, prącie, prącie, prącie, prącie, prącie, prącie, prącie.

– Ile to jest prąci?

– Wiele.

 

Chłopaki nie płaczą

– Bunkrów nie ma, ale też jest niewymownie ekscytująco.

 

Pulp fiction

– Co sądzisz o Trudi? Nie ma faceta, może razem pofruwacie?
– Która to Trudi? Ta z efektem wydalania na twarzy?
– Nie, to Jody, moja żona.

 

Gran Torino

– Czasem, spotykasz na swojej drodze osobę, której nie należy doprowadzać do stanu wrzenia. To ja.

 

Psy

– Jak ci się podoba moje 17-letnie ciało?
– Ty stare pośladki jesteś.

 

Chłopaki nie płaczą

– Wystarczy, że odpowiesz sobie na jedno ponadprzeciętnie, ale to ponadprzeciętnie ważne pytanie: co lubię w życiu robić?

 

Dzień świra

– To be, przecinek, or not to be!

 

Kiler

– 300 złotych? Postradałeś zmysły, co ja sobie za to kupię? Waciki?

 

Baby są jakieś inne

– A wiesz, co trzeba zrobić, żeby kobieta krzyczała jeszcze długo po stosunku?
– Za cholerę.
– Męski narząd rozrodczy w firankę wytrzeć.

 

Szklana pułapka

– Jupikajej, matkostosunkowcu!

 

Wesele

– Chcesz wody?
– W wodzie to się ryby multiplikują.

 

Dzień świra

– Dżizus, kobieta świadcząca odpłatnie usługi seksualne, ja uprawiam stosunek płciowy.

 

I co, nadal są na tyle dobre by wyjść poza salę kinową i przedostać się do mowy potocznej?

(niżej jest kolejny tekst)

Niech ci, którzy myślą, że mnie skazali na wygnanie
wiedzą, że może to ja ich skazałem na pozostanie.

Bisz “Niesława”

Siedzę na murku nad Rudawą. Ostatnie promienie słońca spływają mi po twarzy. Leniwy podmuch wiatru próbuje skleić mi powieki. Mrużę oczy i wpatruję się w słońce chowające się za drzewami. I zastanawiam się jak wrócić po takiej przerwie.

Nie było mnie rok. W zasadzie to prawie półtora. Dokładnie to 493 dni. Po latach blogowania, po całych epokach, które minęły w międzyczasie, po tym jak z aktywności w mediach społecznościowych zrobiłem sposób na życie, postanowiłem wyciągnąć wtyczkę. Po prostu wylogować się i zniknąć z sieci. Powodów było sporo, o większości nikt nie wie, i to też nie czas ani miejsce, ale kilka jest na tyle oczywistych, że chcę się nimi podzielić. W zasadzie to muszę.

Unoszę wzrok znad błyszczącej matrycy telefonu, niebo jakiś czasem temu z błękitu przeszło w pomarańcz, a teraz zalewa się purpurą. Piękny impresjonistyczny obraz. Sztuka najwyższej próby, którą za rzadko doceniam. Niebieskie światło telefonu woła o uwagę, wracam do niego i dochodzi do mnie, że powrót po takim czasie jest niemożliwy. Trzeba zacząć od początku. Od zera.

Ale po kolei.

Czy zdjęcie mojego śniadania zmieni świat? 

Czy moja samojebka pomoże w walce z głodem? Czy mój wpis na blogu o Czarnym Proteście przebije się przez mur memów z kotami i mdłych fotek słodkich bombelków? Czy Twoje serduszko pod moim postem jest faktycznie zostawieniem kawałka serca, czy tylko nieświadomym stuknięciem palcem? Jak bębnienie o blat ławki w trakcie nudnej lekcji. Czy w ogóle są jeszcze jakieś działania w internecie, które podejmujemy świadomie? Randkowanie? Zakupy? Chyba tylko kliknięcie przycisku “wyloguj”.

Blogowałem od jesieni 2011. PONAD. SIEDEM. LAT. Czy było warto poświęcić na to tyle czasu? Czy coś zmieniło to w Twoim życiu? Chyba nigdy nie udawałem, że piszę tylko dla siebie. Po co to ciągnąć, jeśli jestem dla odbiorcy tylko mikroekspresją w trakcie obrad na tronie? Jestem?

Blogowałem od jesieni 2011. Co te 7 lat zmieniło w moim życiu? Bardzo dużo. W zasadzie to wszystko. Na lepsze. Chociaż, czy na pewno?

Nie trzeba wierzyć w to co się robi, by to robić. Czasami wystarcza chcieć zarabiać na tym pieniądze. 

Większość branży rozrywkowej działa w ten sposób. Cały kapitalizm jest na tym oparty. Ale ja chciałem być inny i chciałem żyć inaczej. Więc kiedy paląca potrzeba odpowiedzi na najważniejsze pytanie nie została zaspokojona, odepchnąłem klawiaturę, żeby się nie poparzyć. Odepchnąłem ją na rok. 

To pytanie brzmiało: czy ja w ogóle mam jeszcze coś do powiedzenia?

Zatrzymać kołowrotek

“Zatrzymajmy się w pędzie, nikt nie pamięta po co biegnie. Czy na pewno po szczęście? Czy sam bieg nie jest biegu sensem?” rapował Eldo w utworze “Plaża” w 2003 roku. Ja w ’96, siedząc w zadymionej kuchni u mojej sąsiadki z mieszkania z naprzeciwko, wpatrywałem się w chomika wchodzącego w nadświetlną w kołowrotku i miałem podobną rozkminę. Czy biega w kółko, bo nie wie, że może rzucić wszystko w cholerę i wyjechać w Bieszczady, czy dlatego, że sprawia mu to przyjemność?

Przekonać można było się tylko w jeden sposób. Zabierając chomika w Bieszczady.

Nie ma już internautów. Są za to cyfrowo wykluczeni

Pierwszy miesiąc był cudowny. A świadomość, że mogę być poza Facebookiem, Instagramem i blogiem, i już nie muszę się bić o utrzymanie zasięgów, uwalniająca.

Kojarzysz ten moment na domówce, kiedy kończy się alkohol, a zgonów jest więcej niż pustych butelek, ale mimo to nie chcesz wyjść, bo cały liczysz, że jednak jeszcze coś się wydarzy? To byłem ja. Gdy podjąłem decyzję, że znikam z sieci, czułem się jakby ktoś wypuścił mnie z piwnicy. Odzyskałem życie, które dawno temu przegrałem z kimś w karty.

Patrzyłem na ludzi przepychających się w komentarzach pod postami, które jutro przestaną istnieć w czyjejkolwiek świadomości, i nie miałem pojęcia po co to robią. Nie przypominam sobie ani jednej afery na Fejsie, w której ktoś kogoś przekonał. Poświęcamy czas, energię i nerwy, a efekt jest taki jakbyśmy grali w tenisa na błocie. Na końcu wszyscy jesteśmy brudni. Czasem człowiek nawet nie zdąży się umyć przed kolejnym meczem.

Cieszyłem się, że jestem poza tym cyrkiem. Przez pierwszy miesiąc. W drugim po prostu byłem poza.

Podgrupę tak długo określa się specyficzną nazwą, jak długo jest mniejszością w danej społeczności. Gdy zaczyna stanowić większość, nazwa znika. Bo większość to “my”, a “my” nie potrzebujemy klasyfikujących łatek. To “oni” ich potrzebują.

Nikt już nie mówi na użytkowników Facebooka facebookowicze, czy na ludzi, korzystających z Instagrama instagramowicze. Zbyt wielu Polaków ma dostęp do internetu by wciąż nazywać ich internautami. To oczywiste, że każdy jest w sieci. To po prostu “my”. Dziwne jest jeśli kogoś tam nie ma.

W 2020 próba oddzielna świata online i offline, to próba oddzielenia ciała od duszy. Virtual i real to w tym momencie jedna zazębiająca się rzeczywistość. Zazębiająca się tak bardzo jakby miała szczękościsk.

Więcej osób zobaczy mój status na Facebooku i zdjęcie na Instagramie niż kiedykolwiek mnie pozna i zamieni ze mną słowo. Na podstawie tego, co wrzucę do sieci, wyrobi sobie opinię na mój temat i namaluje w głowie mój obraz. Który może być na tyle brzydki, że nie będzie chciała podać mi ręki, gdy spotkamy się fizycznie. Czy z malunku może wyjść paszkwil zamiast laurki mimo najszczerszych chęci pozującego? Może. Czy to sprawiedliwe, że na podstawie szczątkowych informacji w sieci budujemy sylwetkę realnego człowieka? W ogóle. Ale tak już jest. Bez względu na to, czy nam się to podoba, czy nie.

Ludzie w całej Polsce wychodzą protestować na ulice, bo ktoś założył wydarzenie na Fejsie. Virtual – real. Ludzie w internecie podają sobie link do wpłaty pieniędzy, bo mama pewnej dziewczynki w Poznaniu jest chora. Real – virtual. Ktoś idzie do więzienia, bo prowadził trollkonto na Twitterze. Virtual – real. 

Działania podejmowane w rzeczywistości są komentowane w sieci, komentarze w sieci popychają do podejmowania działań w rzeczywistości. I na odwrót. Granica między analogiem i cyberprzestrzenią przestała istnieć, kiedy wszyscy ją przekroczyliśmy, by sprawdzić czy trawa pod drugiej stronie jest bardziej zielona. 

Możesz nie brać udziału w dyskusji, ale to nie znaczy, że bez Ciebie się ona nie odbędzie. Po prostu ktoś podejmie decyzję bez Twojego udziału. 

Takie są konsekwencje bycia poza.

Wypchnij godlewskie z ramówki, to przestaną istnieć

Bóg umiera, kiedy traci ostatniego wyznawcę, zmarli giną ostatecznie, gdy znika o nich pamięć. Jeśli chcesz żeby coś przestało istnieć w przestrzeni publicznej, przestań poświęcać temu uwagę.

Patostreamerzy, kruszwile, chajzerowie, godlewskie, youtuberzy bijący się za pieniądze. Oni nie znikną dlatego, że będziemy ich potępiać. Oczywiście wyrażanie sprzeciwu wobec patologii jest ważne, ale w dobie popularności jako nadrzędnej waluty, popularności jako celu samego w sobie, nie ma znaczenia, czy mówimy o nich dobrze, czy źle. Istotne jest wyłącznie to, że mówimy. Jak długo nie przekręcamy nazwy, tak długo dokładamy cegiełkę do budowania ich zasięgu. To absurdalne, ale tak to działa. Z każdym publicznym atakiem w ich stronę stają się tylko silniejsi. Hydra.

Kiedy tylko ktoś wskazuje ich palcem jako antyprzykład, ktoś inny właśnie się o nich dowiaduje i za tym palcem podąża, znajduje ich i zostaje na dłużej. Tak z ciekawości. Bo jeśli wszyscy o czymś mówią, i to głośno, to musi być to ciekawe. Prawda?

Doby nie da się rozciągnąć. Ten talon na 24 godziny życia, który dostajemy każdego dnia jest niewydłużalny. Jeśli oś czasu między 0:00, a 24:00 wypełnisz oglądaniem tutoriali makijażowych, czytaniem felietonów o popkulturze i przeglądaniem zdjęć ładnych ludzi na tle jeszcze ładniejszej przyrody, to w najgorszym wypadku po prostu stracisz dzień. Ale nie będziesz w stanie już upchnąć w nim prezentera TVN napastującego kobiety, czy patoyoutubera zachęcająco dziecko do napastowania kobiet. A jeśli to nie zmieści się na Twojej osi czasu, osi czasu Twoich znajomych, i ich znajomych, to nikt nie poda tego dalej. Śmieci zostaną w koszu.

Nie chcę, żeby moje dziecko kiedyś spytało mnie, dlaczego nic nie zrobiłem by powstrzymać degeneratów wdrapujących się na świecznik dla celebrytów. Jeśli moje teksty na blogu pomogą ich wypchnąć z czyjejś ramówki, to chyba warto.

Małe kroki = wielkie zmiany

Żeby strzaskać lustro jeziora nie trzeba wrzucać do niego głazu. Wystarczy żwirek.

Żeby powstrzymać koronawirusa wystarczyło myć ręce i zachować fizyczny dystans.

Jesteśmy na skraju katastrofy klimatycznej. Produkcja mięsa ma w tym spory udział. Jak ludzie mają przerzucić się na wege, jeśli nikt im nie pokaże, że takie jedzenie też jest dobre?

Może zdjęcie mojego śniadania jednak zmieni świat?

Jak opiszę swoją pustkę? “Przezroczysta”

Jesteśmy formą. Kształtem. Dziecięcą foremką, do której trzeba wsypać piach. Konturem, czekającym na pokolorowanie.

Po wydaniu drugiej powieści chciałem usiąść i pisać kolejną, bo miałem wstępne szkice trzech następnych, ale wiedziałem, że muszę poczekać. Między maratonami trzeba robić przerwy, jeśli nie chce się doprowadzić do kalectwa. Tylko psychopata z premedytacją płodziłby coś co jest kalekie. A to nie ja. Ja to duma i szczęście z każdej strony maszynopisu i walka o dziesiątkę w skali Apgar. Ale musiałem zrobić przerwę.

I weź teraz wyciągnij sobie to wypełnienie, co je miałeś w sobie i spróbuj oddychać jak płuca schowałeś do szuflady. Weź podpisz się pod hasłem, że zielony to kolor szczęścia, jak w lustrze widzisz, że jesteś bezbarwny. Weź zbierz myśli, jak echo grochu rzucanego o ścianę pustego pokoju rozsadza Ci łeb.

No to wziąłem nowy zestaw kredek i koloruję to puste pole.

Dziękuję

Kiedy ktoś usuwa mnie ze znajomych na Facebooku, nie wiem o tym. Kiedy ja usuwam kogoś, on też nie jest tego świadomy. Nikt z nas nie dostaje powiadomienia “Hej, Andrzej Nowak właśnie stwierdził, że wymaże Cię z listy osób, z którymi będzie dzielił się prywatnymi szczegółami swojego życia!”. Po prostu przestajecie się pojawiać na swoich tablicach. Dyżurny zrobił użytek z mokrej gąbki.

Kiedy stwierdziłem, że chcę zniknąć, nie spodziewałem się, że ktokolwiek to zauważy. Bo niby w jaki sposób? W lawinie informacji zasypującej Cię przy każdym odblokowaniu telefonu miałbyś zauważyć, że brakuje moich dwóch płatków śniegu? Nie ma szans. A jednak.

Dziękuję każdemu, kto napisał do mnie z pytaniem czy coś się stało, każdemu, kto postanowił sprawdzić czy wszystko w porządku. To przemiłe i wzruszające, a przede wszystkim ogromnie podnoszące na duchu. W dobie powszechnej izolacji, w świecie, w którym sąsiad nie powie ci dzień dobry mijając cię na klatce schodowej, obcy człowiek martwi się o ciebie. Tak właśnie powinien wyglądać ten świat.

To nie musiała być świadoma potrzeba przerwy. To mogła być depresja. To mogło być coś naprawdę poważnego. Dziękuję za każdy przejaw troski o mnie, jesteście wielcy.

***

Dziękuję również wszystkim osobom, które dopytywały co z książkami. Wy też mieliście spory udział przy puszczeniu domina w ruch. Od dzisiaj “Lunatycy” i “To tylko seks” wracają do sprzedaży. Tymczasem na blogu widzimy się przed trzecim maratonem.

Czy podróż do Egiptu zimą to dobry pomysł?

Skip to entry content

Tak jak zapowiadałem, spędziłem tydzień lutego w Sharm El Sheikh na pływaniu, opalaniu i szeroko pojętym obijaniu się. Od dawna chodził za mną pomysł, żeby w momencie, gdy w Polsce jest zimno, szaro, buro i ponuro polecieć gdzieś, gdzie słońce praży jakby był środek wakacji, ale dopiero w tym roku zdecydowałem się na tę wycieczkę. Podejrzewam, że przynajmniej kilkoro z Was też wpadło na taki plan, ale wciąż waha się, czy aby na pewno warto go realizować.

Poniżej odpowiedzi na najczęstsze pytania w tym temacie, które sam sobie zadawałem przed wyjazdem. Mam nadzieję, że pomogą Ci podjąć decyzję o zmianie strefy klimatycznej w środku zimy, a jeśli brakuje czegoś co Cię trapi, to komentarze są Twoje.

 

Czy jest ciepło?

IMG_20150201_091915

Wizja chodzenia bez koszulki w trakcie kalendarzowej zimy była głównym powodem, dla którego w ogóle myślałem o podróży do Afryki i okazała się strzałem w dziesiątkę. Średnia temperatura w ciągu dnia to 27 stopni, co sprowadza się do tego, że mniej więcej od 9 do 17 możesz śmigać w samych bokserkach (jak jesteś bez bokserek, to ludzie jakoś dziwnie zaczynają na Ciebie patrzeć). Ani żar nie leje się z nieba, że jedyną opcją do przeżycia jest cień, ani, mimo lekkiego wiatru, nie musisz siedzieć w bluzie, czy, niech Allah broni, w kurtce.

Jest idealnie.

 

Jak z maniurkami?

Jeśli nastawiasz się na zimowy romans, seksturystykę, bądź znalezienie żony, to muszę Cię rozczarować. Połowa wczasowiczów jest w wieku 50+, a jedna czwarta -14. Oczywiście zdarzają się laski już zdatne do użytku i jeszcze nie przejrzałe, tyle, że te przylatują najczęściej z facetami. Jeśli więc nie masz preferencji seksualnych, które są karane przez prawo lub zakładają uczestnictwo kilku osób, to raczej nie poszalejesz.

Jeśli natomiast chodzi o tubylców, to NIGDZIE nie widziałem egipskich kobiet. Obstawiam, że po prostu siedzą w domach i rodzą dzieci.

 

Jaka waluta obowiązuje w Egipcie?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (61)

Oficjalnie funt egipski, mniej oficjalnie, ale równie akceptowalnie dolar amerykański. 1 dolar = 7 funtów, aczkolwiek w zależności od Twoich zdolności negocjacyjnych ta proporcja może ulegać zmianie w obie strony. Zasadniczo w Egipcie nie ma takich rzeczy, które kosztowałyby mniej niż 1 dolara, więc zupełnie nie musisz się przejmować wymianą pieniędzy i bez problemów wszystko załatwisz amerykańską walutą.

 

Czy all inclusive ma sens?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (27)

Pierwszy raz byłem na wakacjach, gdzie wszystko było załatwione i zapewnione od A do Z i jeśli Twoim celem nie jest poznawanie i zwiedzanie, a odpoczynek i spokój świętszy niż dzień zaznaczony w kalendarzu na czerwono, to ma to sens w pełni. Podane, posprzątane, w pierścień pocałowane. Nic tylko żyć i odpoczywać.

 

Jak jest z jedzeniem i piciem?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (104)

W sumie mieliśmy 6 posiłków dziennie, dostępnych zarówno w stołówce hotelowej, przy basenie jak i przy samej plaży, co było turbo wygodne. Woda, napoje i alkohole również. Od 8 do 24 bez limitów. Przy czym, o ile jedzenie było naprawdę w porządku i był szeroki wybór żarełka, o tyle w kwestii alko było dość marnie. To co można było dostać w barze na opaskę, to nie były ogólnoświatowe, czy choćby polskie marki, tylko ich krajowe odpowiedniki. 30% wódka, gin, whisky i rum z plastikowych butelek i wino z kartonu. Wyjątkowo podłe, więc jeśli zakładasz, że wyjazd będzie opierał się na mocnych libacjach, to lepiej przywieźć sprzęt z domu.

 

Czy 5 gwiazdek w Egipcie to dużo?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (24)

Malusieńko. To co w Sharm El Sheikh uchodziło za szczyt luksusu w Polsce dostałoby góra 3 gwiazdeczki. Pokoje słabo oświetlone, przeciętnie wyposażone z często niefunkcjonującym sprzętem. Brak windy, tylko 1 podgrzewany basen, niedziałający telewizor, zdezelowane krzesło na tarasie i często „rozkojarzona” obsługa. Nie zrozumcie mnie źle, pobyt zaliczam zdecydowanie do udanych, bardzo mi się podobało przez ten tydzień i nie mam żadnych poważnych powodów do narzekań, ale 5 gwiazdek to to nie było z pewnością.

 

Jak Egipcjanie odnoszą się do turystów?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (62)

Innymi słowy, czy na każdym kroku chcą Cię wyruchać na hajs? Bardzo bym sobie życzył, żeby było inaczej, ale niestety odpowiedź brzmi: tak. Od obsługi w hotelu, przez taksówkarzy, po sprzedawców na deptaku, każdy patrzy na Ciebie jak na studolarowy banknot i zrobi niemal wszystko byś znalazł się w jego kieszeni.

W recepcji jeśli będziesz chciał zmienić pokój, bo okna z obecnego wychodzą na remontowaną ulicę, powiedzą Ci, że niestety, ale wszystkie są zajęte. No chyba, że dasz 40$, wtedy dostaniesz pokój z najładniejszym widokiem w całym hotelu. W markecie, nawet jeśli na produktach będą ceny, i tak policzą Ci je zgodnie ze swoim widzimisię, a gdy będziesz płacił w dolarach, dziwnym zbiegiem okoliczności okaże się, że 1$=3LE. No i przypadkiem nie licz na wydawanie reszty. Nawet kupując znaczki pocztowe, które mają z góry ustaloną cenę, narzuconą przez rząd, będą próbowali Cię okłamać, że to tylko kwota podatku, a naprawdę są 4 razy droższe.

Dlatego wcześniej pisałem, że all inclusive ma sens, a w Egipcie wybitnie, bo jeśli musisz dokonać jakiejkolwiek transakcji gotówkowej, to masz 100% pewność, że będą chcieli Cię przekręcić. Mnie próbowali oszukać nawet w oficjalnym salonie Vodafone.

 

Czy za wszystko trzeba dawać napiwki?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (42)

To dość popularna i notorycznie utrwalana opinia, która jednak jest mitem. A przynajmniej była w moim przypadku.

Jedyny napiwek jak dawałem, to 1 dolar dla kolesia sprzątającego pokoje, przy czym, przy pieniążku zawsze zaznaczałem, że proszę o 2 butelki wody. W standardzie była jedna, więc uznałem za uzasadnione dać mu coś ekstra za fatygę, a przeliczając na kupno wody w sklepie i tak mniej więcej wychodziło na zero. Innym pracownikom hotelu, czy to barmanom, czy kelnerom, nigdy nie dawałem żadnych pieniędzy za usługi, które były i tak już opłacone, i nie zauważyłem, żeby serwis, który mi dostarczali odbiegał jakością od obsługi innych gości. Jedzenie było takie samo, napoje w tym samym czasie i „śmaczniego” równie zabawne co zawsze.

 

Jak wygląda sytuacja z internetem?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (32)

Słabo. W hotelu za wi-fi chcą zedrzeć z Ciebie skórę, licząc, że będą mogli to zrobić jeszcze raz, gdy odrośnie. 1 godzina = 5$, 6 dni = 35$. Koszt roamingu mobilnego to z kolei 3,43zł za 100kb. Bez komentarza. Jedyną sensowna opcją jest kupienie karty prepaid u lokalnego operatora i zrobienie routera bezprzedodowego z telefonu.

Karta sim w Vodafonie z 1GB do wykorzystania na internet kosztuje 47 funtów egipskich, czyli około 25 złotych. Jeśli nie siedzisz pół dnia na YouTube, ani nie przesyłasz kosmicznej ilości zdjęć mamie czekającej w Polsce z pierogami, to na tygodniowy wyjazd spokojnie Ci wystarczy. Co ciekawe, w Egipcie nawet kupując kartę sim musisz podać wszystkie swoje dane i udostępnić paszport do skserowania, także wysyłanie wiadomości typu „bomba”, czy „zamach na prezydenta” nie przejdzie.

 

Czy Polacy robią bydło?

Mniejsze niż na Wiankach w Krakowie. Zdarzają się Janusze śledzący węża przez cały wyjazd, czy robienie sobie zdjęć z pracownikami lotniska bo przecież „murzyny, normalnie murzyny na wolności!”, ale sporadycznie. Najczęstszą wiochą jest mówienie do wszystkich tubylców po polsku i dziwienie się, że nie rozumieją. No i nazywanie każdego możliwego makaronu spaghetti, ale po za tym nie zanotowałem jakichś spektakularnych przypałów. Zdecydowanie na większe bydło z naszej strony napatrzyłem się w Londynie.

 

Czy warto lecieć do Egiptu w lutym?

Egipt zimą Sharm El Sheik w zimie (26)

Tak, tak, tak! Po pierwsze odpoczywasz, po drugie opalasz się, po trzecie zupełnie zapominasz, że jest zima, po czwarte ładujesz baterie na resztę roku (no, przynajmniej do wakacji)! Każdemu, kto ma jesienną, zimową, czy jakąkolwiek inną depresję polecam tydzień pod palmami, a nawet dwa. My płaciliśmy 2000zł, bo rezerwowaliśmy wyjazd z dużym wyprzedzeniem, ale last minute za 1500zł też da się znaleźć, a odmulenie się z szarugi i stanu nie-mam-na-nic-siły jest tego warte.

No i nic tak nie cieszy jak zazdrość znajomych, gdy wrzucasz zdjęcie z drinkiem na leżaku, a oni mają problem z odśnieżeniem fury.

Czemu kobiety chodzą parami do toalety?

Skip to entry content

Czemu kobiety chodzą parami do toalety? Temat z cyklu “Sensacje XX wieku”, który mężczyźni starają się zrozumieć od kiedy przed jaskinią w paleolicie stanął pierwszy ToiToi z wapienia. Co ciekawe, ta przypadłość u reprezentantek płci żeńskiej zaczyna pojawiać się dopiero w okolicach 13-go roku życia, wraz z wypychaniem biustonosza skarpetkami. Jakie zmiany zachodzą w ciele i psychice kobiety, że od tego momentu potrzebuje asysty przy opróżnianiu pęcherza i zawsze idąc do WC zabiera ze sobą koleżankę? Choć próbuję to pojąć, odkąd zorientowałem się, że penisem się nie tylko sika, nie mogę znaleźć logicznego wytłumaczenia.

Dlatego poprosiłem o wsparcie zaprzyjaźnione blogerki, zadając im jedno proste, ale to wyjątkowo proste pytanie: czemu kobiety nie potrafią samodzielnie oddawać moczu?

 

Justyna z WithLove.pl

Gdy idę z koleżankami do toalety, mierzymy sobie czas. Długość sikania jest odwrotnie proporcjonalna do długości penisa – im krótsza, tym lepsza. Małe zwycięstwa dnia codziennego podbudowują nasze ego. Robimy to często.

 

Magda z Tattwa.pl

Poza typowymi czynnościami grupowymi, które są obowiązkową częścią wyjścia do toalety (poprawianie makijażu, pilnowanie drzwi z zepsutym zamkiem, trzymanie włosów dogorywającej koleżance, coby ich sobie nie zapaskudziła podczas rzygania, które niby jest glamour, ale tak naprawdę to nie do końca), warto też pamiętać o jednej rzeczy: kobiety mają cycki.

I sądzę, że panowie przestaną się dziwić całej sprawie, kiedy dowiedzą się, że przy dostatecznie dużym spożyciu zaczyna się czasami owych cycków porównywanie, które wymaga także dotykania, bo przecież empiria jest najważniejsza. Czasami pokazujemy sobie również, która ma fajniejszą bieliznę.

Ergo: naprawdę warto chodzić do kibla z koleżankami, szczerze polecam.

 

Hania z Hania.es

Nie chcemy ryzykować. Gdybyśmy poszły same to byłybyśmy skazane na nieodzywanie się do nikogo przez względnie długi czas. A my, jak wiadomo, nie jesteśmy stworzone do milczenia, to mogłoby być dla nas niebezpieczne.

 

Amelia z Ameliowy.pl

Bo my, kobiety, mamy zaimplementowaną wielowątkowość i nie wyobrażamy sobie robienia tylko jednej rzeczy naraz. Mamy iść same i sikać w ciszy? Cóż za marnowanie zasobów! Przecież możemy wziąć koleżankę i w tym samym czasie dodatkowo mówić, słuchać i malować sobie nawzajem paznokcie. Jesteśmy jak sześciordzeniowe i7, a co 24 wątki jednocześnie to nie 12.

 

K. z MDCB.pl

Odpowiedź jest prosta, mimo że żadna kobieta się do tego nie przyzna. Damska łazienka to pole nieustannej bitwy, bez skrzydłowej jest zbyt niebezpieczne. Jest bardziej niż prawdopodobne, że natkniesz się tam na dwu- lub więcej osobowe grupki skorych do zaczepki przedstawicielek własnej płci. Otaksują cię wzrokiem, zmierzą od stóp do głów, po czym wyciągną najcięższe działo: wyszepczą tej drugiej coś na ucho, patrząc na ciebie z ukosa. Jedynym ratunkiem jest oddanie ciosu poprzez ustawienie się w szyku z koleżanką i manewr oceniająco-obgadujący.

Jeśli jesteś tam sama, nie oczekuj ratunku.

Jesteś stracona.

 

Saga z Wysoka.es

Z racji wyglądu i postury, w wyprawie do toalety zabieram towarzyszkę, która potwierdzi, że wcale nie jestem wysokim Szwedem, tylko Sagą. Dżenderowe macki dotarły już chyba wszędzie.

 

Arlena z Wittamina.pl

Kiedy odwiedzam WC w knajpie, idę tam sama. Jak kowboj na pojedynek – nikt mnie w tym nie wyręczy. Nie potrzebuję też pomocy, bo nie ma mi nikt co trzymać. Dzięki, poradzę sobie. Knajpowy kibel to zresztą rzadko miejsce urocze, przytulne czy warte polecenia w przewodniku Michelin, dlatego wchodzę, robię, myję, wychodzę. Czy w tym jest jakaś większa filozofia, o której nie wiem?

 

Sara z MissFerreira.pl

Dziewczyny chodzą razem do toalet publicznych, bo toalety publiczne są straszne, a dziewczyny strachliwe. Dobrze mieć kogoś ze sobą na wypadek raptownego desantu bakterii ecola. A mówiąc całkiem poważnie, dziewczyny nie mogą zdradzić dlaczego razem chodzą do toalety, bo inaczej szare komórki męskie pozostałby bezczynne.

 

Marta z Riennahera.com

Chodzenie do toalety w grupie lub przynajmniej parze łączy się ściśle z pierwotnymi instynktami. W betonowej dżungli toaleta jest współczesnym odpowiednikiem życiodajnego wodopoju, nad który zbiega się cała sawanna. A na sawannie długonoga, wielkooka gazela oddalona od stada staje się posiłkiem.

 

Kasia z KasiaGandor.com

Damska toaleta jest miejscem zaspokajania nie tylko potrzeb fizycznych, ale również duchowych. Wypad do kibelka jest dla większości dziewczyn jak pielgrzymka, w trakcie której doznaje się całkowitego oczyszczenia – dosłownie i w przenośni. Zjednoczenie pęcherzy ma dla dziewcząt charakter mistyczny i jest czynnikiem cementującym przyjaźń niemal równie mocno, co nocne przeglądanie nagich zdjęć księcia Harry’ego. Już starożytni Słowianie mawiali: gdzie nerek dwie pary, tam dobroć i dolary.

 

No to teraz już wiem, czemu kobiety chodzą parami do toalety.

autorem zdjęcia w nagłówku jest Timo Luago