Close
Close

Czym się różni zazdrość od zawiści?

Skip to entry content

Często słyszę dumne wypowiedzi „ja nikomu niczego nie zazdroszczę!”, w trakcie dyskusji na temat pieniędzy, kobiet, czy sławy, gdy rozmówca przeczuwa, że dyskusja zmierza w stronę zauważenia różnic między mną, a Hugh Hefnerem. Czy nim, a Jackiem Nicholsonem. Czy nią, a Madonną. Czy jakimkolwiek Polakiem, poza Romanek Polańskim, a przeciętnym aktorem ze Stanów. Po wytłuszczeniu tych dysproporcji w statusie społecznym i stanie świnki skarbonki, ludzie notorycznie chcą zaznaczyć, że mimo iż pragną tych celebryckich atrybutów, w żadnym, ale to w żadnym wypadku nie zazdroszczą omawianej personie. Jakby zazdrość była czymś złym.

Ja od dziecka zawsze komuś czegoś zazdrościłem. I dalej zazdroszczę.

W przedszkolu, w pełni zmieniających się Transformersów, które miał tylko jeden dzieciak w grupie i cała reszta musiała ustawiać się w kolejce, żeby móc się nimi pobawić. W podstawówce, wszystkiego, co miało znaną metkę. W gimnazjum, gładkiej cery bohaterom „Na Wspólnej”. W liceum, zagranicznych wakacji, zagranicznych ferii, zagranicznych majówek, zagranicznych przerw świątecznych i wszystkiego co powiewało przekraczaniem granic. Na studiach, orgii na imprezach i pracy po zakończeniu edukacji studentom z kraju z flagą z gwiazdkami.

Obecnie zazdroszczę Michałowi Szafrańskiemu liczby czytelników, Abstrachujom skutecznego rozwijania marki odzieżowej, Lekko Stronniczym braku skrępowania w występowaniu przed kamerą, a Weronice Załazińskiej wyjazdu na festiwal w Cannes. I co wynika z tej całej mojej zazdrości? To, że mobilizuję się i pracuję więcej i ciężej, żeby mieć to co oni. Chęć posiadania tego, co widzę u kogoś innego, przekłada się u mnie na działanie skierowane na zdobycie tego.

Zresztą spójrzmy jak to uczucie definiują słowniki. Według Państwowego Wydawnictwa Naukowego to

uczucie przykrości spowodowane brakiem czegoś, co bardzo chce się mieć i co inna osoba już ma

natomiast Wikisłownik określa to jako

uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

Nie brzmi jak jakaś terminalna choroba zakaźna, ani stan czyniący z Ciebie podczłowieka, prawda? Ot, po prostu uczucie dające Ci do zrozumienia, że jest jeszcze na tej plancie coś, co chcesz mieć. Dlaczego więc, ludzie tak mocno chcą manifestować odcinanie się od niego? Najprawdopodobniej przez mylenie zazdrości z zawiścią.

Czym jest zawiść?

Według PWNu

uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości

według Wiki

uczucie znacznie silniejsze niż zazdrość, polegające na odczuwaniu silnej niechęć lub wrogość w stosunku do osoby, której czegoś się zazdrości

A według mnie, to zgubne, wyniszczające uczucie, które zżera Cię od środka jak rak. W momencie, gdy włada Tobą zawiść, nie widzisz pracy, trudu i czasu poświęconego przez daną osobę, na zdobycie zajebistej fury, willi z parkiem wodnym, czy popularności równej Coca-Coli. Widzisz tylko te symbole sukcesu i uważasz, że ona na nie nie zasługuje, bo bezwarunkowo należą się Tobie.

Nie analizujesz sytuacji, nie próbujesz się zastanowić i dojść do tego, czemu ktoś ma furmankę pieniędzy, a Ty ledwo hulajnogę z groszówkami. Nie szukasz odpowiedzi z czego to wynika, nie próbujesz zrozumieć czynników decydujących o tym. Skupiasz się na sobie i swoim poczuciu dyskomfortu i nie przyjmujesz do świadomości, że po prostu mogłeś się za mało starać.

Zawiść sprawia, że zamiast inspirować się osiągnięciami innych, zaczynasz je deprecjonować, żeby nie czuć się źle. Budujesz sobie iglo z negatywnych emocji, w którym plujesz na ludzi mających to, co tych chciałbyś mieć, ale nigdy nie zrobiłeś na tyle dużo, by to zdobyć. Ta obsesja pożądania połączona z nienawiścią przesłania Ci rzeczywistość jak katarakta. Przestajesz budować, skupiasz się na destrukcji. Przy czym, paradoksalnie, nie zauważasz, że chcąc zaszkodzić innym, najbardziej niszczysz siebie. Aż zostajesz wydrążoną z motywacji, plującą jadem na otoczenie kukłą.

W skrócie, zazdrość tym się różni od zawiści, że to pierwsze mówi Ci, że czegoś pragniesz, a to drugie daje przekonanie, że to coś należy się Tobie bardziej niż innym. Jednocześnie zaciągając zasłonę amnezji na fakt, że jeśli coś chcesz mieć, to musisz ruszyć dupę, by to zdobyć.

autorem zdjęcia w nagłówku jest Scott Joseph

---> PRZECZYTAJ KOLEJNY TEKST
  • Adrian Kalinowski

    Wydaje mi się, że zawiść jak i zazdrość nie są dobre. Zależy jak pewne rzeczy jak długo się trzymają.
    Człowiek powinien patrzeć bardziej na siebie przecież czego chcę. Wydaje mi się, że wiele osób sukcesu jak zaczynała, to nie miała jednak w ogóle zamyśle do czego uda jej się dojść. Robiła po prostu to co lubiła, a sukces był wypadkową tego co robili. Ciężko zaplanować sukces, bo wpływa na niego sporo czynników, często nie zależnych od nas. Albo są te rzeczy, które ciężko uchwycić. Np. co powinna posiadać w sobie piosenka, która jest przebojem? Nie ma recepty na to. Ale warto rozwijać się w tym czym jest się dobrym. Nie oczekiwać też za wiele, aby nie wpaść we frustrację. Też często nie widzimy, jak wiele ktoś musiał czasu i energii poświęcić, aby dojść tam gdzie jest. Więc działać, a na pewno się jakiś sukces osiągnie. Dużo czasu czasem potrzeba i działań na wiele frontach.

  • No i masz. Mówią, żeby robić pomysły realizować od razu, inaczej ktoś zrealizuje je za nas ;) Miałam w głowie gotowy tekst, o tym, że zazdrość to uczucie paradoksalnie dobre, bo mówi „chcę tak, jak Ty!”, bo fajnie żyjesz i mnie motywujesz. A ludzie to mylą z zawiścią i tyle z motywacji.
    Ale już to napisałeś, a ja mogę zająć się czym innym, to w sumie też dobra wiadomość, bo lista tematów długa jak noc.
    Fajnie myśleć podobnie!

  • Pingback: Handbook of Dairy Foods and Nutrition, Third Edition - Gregory D. Miller, Judith K. Jarvis, Lois D. McBean free downloads()

  • Świetny wpis! Osobiście wielu rzeczy ludziom zazdroszczę i czasem mówię to otwarcie. Jednak doceniam to jak doszli to tego miejsca w którym są i jak weszli w posiadanie rzeczy czy umiejętności. Nawet jeśli ktoś osiągnął coś nie do końca sam to nie darzę go nienawiścią, rozumiem, że tak się zdarza i to nie znaczy, że ja nie mogę za jakiś czas być na jego miejscu, jeśli zacznę na to ciężko pracować. Jeśli coś się komuś udaje i widzę to, wręcz cieszę się jego szczęściem i ono motywuje mnie do własnych działań. To świetne uczucie :) Pozdrawiam!

  • Zawiść to mi się od razu z bólem pośladów kojarzy. I z Pudlem.
    No i Hugh to chyba nie jest prawiczkiem, proszę Jana, więc skąd te porównania?

  • Kamil Wojnicki

    Przechodziłem przez etap zawiści. Nie polecam, 0/10. Ale po ogarnięciu się, zauważam, że zdrowa zawiść mocno mi pomaga przeskoczyć pewne granice, gdy pewność siebie nie wyrabia. Widzę ludzi z mojego otoczenia, którzy osiągnęli jakiś sukces, czy to finansowy czy sportowy i nagle okazuje się, że są ulepieni z tej samej gliny, że nie są nadludźmi a to osiągnęli to dzięki ciężkiej pracy. Zazdrość połączona z przekonaniem, że to do czego dążymy jest osiagalne bo ktoś z moich bliskich właśnie to zrobił mocno motywuje, oj mocno.

  • Zawsze jak chciałam dać znać, że cieszę się razem z kimś, mówiłam „ale super! zazdroszczę!” i dodawałam zaraz „ale tak pozytywnie!”. W świetle nowych doniesień naukowców ze Stay Fly okazuje się, że nie muszę się więcej tłumaczyć :D

  • Ooo kolejny dobry tekst. Świetne wytłumaczenie, że zazdrość to nic złego, a często odbierana negatywnie. W dzieciństwie wciskano nam kity typu „nie zazdrość innym, bo tak nieładnie”. Teraz wiem, że może ona być motorem napędowym własnego życia, a zazdrościć innym i się z nimi cieszyć jednocześnie to zupełnie naturalna rzecz.

  • Zazdrość jest dobra, bo motywuje do działania, po prostu.

  • Aleksandra Muszyńska

    Zazdrość najlepszym motywatorem – zaraz po sakramentalnym „nie dasz rady”.
    Zazdrościłam dziewczynom mieszczenia dupy w rurki i niewyglądania jak eksplodująca parówka ze smoleńskiej teorii doktora Ziółkowskiego – myk!, ćwiczymy, robimy, nie żremy – i jest.
    Zazdrościłam ludziom tego, że robią w życiu to, co lubią – więc ryłam do egzaminów całe lato po studiach, po 9 godzin dziennie, jak księgowa na etacie – i jest.
    Teraz zazdroszczę klientowi Chevroleta Camaro, a innym forsy na zachcianki- i doskonale wiem, co to oznacza :).
    Konstruktywna zazdrość jest dobra.Zazdrość to „fajnie tak – mieć furę siana i jeździć po świecie,spróbuję – może też se tak zarobię”, a zawiść to „tyle siana – na pewno oszukiwał na podatkach albo podpierdolił ciotce ze Stanów, bo nie mógł wytrzymać, aż umrze i mu zapisze. A w ogóle to na pewno złapie jakąś malarię w tej Tajlandii, a co najmniej spotka ladyboya zamiast prawilnej prostytutki. I dobrze mu tak”.

    • Na mnie akurat „nie dasz rady” i podpuszczanie w ten sposób nie działa, ale wiem, że dla wielu to jest jak sygnał startowy w biegach.

      • Aleksandra Muszyńska

        Ja nie mówię o podpuszczaniu. Chyba, że się źle rozumiemy. Przez podpuszczanie rozumiem „nie dasz rady schować się pod przejeżdżającym pociągiem”, a nie „nie dasz rady zdać tego egzaminu”.

        • A, czyli Ty mówisz wprost o złorzeczeniu? W sensie „jesteś beznadziejny, nie poradzisz sobie?”.

          • Aleksandra Muszyńska

            Tak.

    • Tianzi

      Prawilnej prostytutki <3

  • Róża Wigeland

    A te czary ze zdjęcia pomagają? Mam kilku blogerów na oku, ale nie wiem, czy szyć te laleczki, czy napisać kilka postów w tym czasie – o sobie oczywiście ;)

    • Czy wbijanie igieł w laleczkę wudu pomaga być bardziej sfrustrowanym? Z pewnością.

      • Róża Wigeland

        Czyli ci wszyscy czarodzieje i szamani to bardzo mali ludzie. A my ich posądzamy o jakieś nadprzyrodzone zdolności :)

10 typów ludzi, których nie chcesz spotkać na ulicy

Skip to entry content

wpis jest wynikiem współpracy z Krajową Radą Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego

Wiesz, że mamy jeden z najwyższych współczynników śmiertelności w wypadkach drogowych w Europie? Że w zeszłym roku w Polsce zginęło przez to 3026 osób? Bo 8 na 100 takich wypadków kończy się śmiercią? Ja też nie, dopóki nie przeczytałem raportu Biura Ruchu Drogowego. Na ulicy pojawiam się i jako kierowca, i jako rowerzysta, a najczęściej jako pieszy, i trafiam na ludzi z każdej z tych grup, którzy zapominają, że nie są tam sami. Przez co wolałbym ich nie spotykać.

Młody gniewny

Odebrał prawko w zeszłym tygodniu i jeszcze dobrze nie opanował sprzęgła, ale już chce lecieć stówką w terenie zabudowanym. Najlepiej ruszając z trójki. Wziął sobie do serca słowa wujka Wiesia na ostatnich imieninach cioci Marzeny, że tak jak na egzaminie, to już nie pojedzie nigdy w życiu. Bo na egzaminie jeździ się, żeby zdać, a w życiu, żeby zdążyć na obiad. Dlatego nigdy nie zatrzymuje się na zielonej strzałce. Przed torami kolejowymi też. I na stopie też nie, jak nic nie jedzie.

Najwięcej wypadków ze skutkiem śmiertelnym spowodowały osoby w wieku 18-24lata.

Rebeliant

Anarchia, wolność i leki na receptę bez recepty dla wszystkich! Buntownik z wyboru, już w przedszkolu walczył o swoją niezależność otwarcie ignorując poobiednie leżakowanie, kontynuując drogę rewolucjonisty i pisząc „mój” przez u otwarte aż do matury. Nikt nie narzuci mu, że białe jest białe, a czarne jest czarne, a tym bardziej, że nie może przechodzić na czerwonym. Czy Luke Skywalker trzymał się zasad narzuconych przez imperialistyczny system? No właśnie!

Janusz biznesu

Miałeś kiedyś w trakcie jazdy tak ważny telefon, że aż zjechałeś na pobocze, żeby go odebrać i porozmawiać? Tak? No i po co to wszystko? Trzeba było jedną ręką trzymać słuchawkę, drugą dźwignię zmiany biegów, zębami kierownicę, a rzęsą włączyć kierunkowskaz. Zestaw słuchawkowy? Głośnomówiący? Bluetooth w uchu? A co Ty z Holiłudu jesteś, czy ze Star Treka? Prawdziwy byznesmen potrafi zmieniając pas ruchu, wyprzedzając na trzeciego i odpalając czerwonego Viceroya w tym samym czasie odebrać ważny telefon. Czyli każdy telefon, bo w byznesie wszystkie telefony są ważne.

Kierowcy jadący 100 km/h i trzymający komórkę przy uchu hamują średnio o 14 metrów później niż nierozmawiający.

Klubowóz

UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY.

– Co?

UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY.

– Co mówiłeś?

UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY.

– Nie słyszę…

UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY-UMCY.

– W końcu przejechał, możesz powtórzyć?

Najwięcej wypadków śmiertelnych jest w piątek i sobotę.

W dni imprezowe.

Ostatnia szara komórka

Koniom zakłada się klapki na oczy, żeby nie patrzyły na boki, a ludziom wkłada w ręce smartfony. Świecący prostokąt przed twarzą i całe otoczenie przestaje istnieć. O ile w przestrzeniach zamkniętych można po prostu popsuć sobie wzrok, o tyle w terenie otwartym można zepsuć sobie nogi, ręce, żebra albo życie. Na przykład przechodząc przez ruchliwą ulicę wpatrzonym w komórkę.

Niespokojna noga

Zwany też lowriderem dla ubogich. Przyśpiesza, zwalnia, przyśpiesza, zwalnia, przyśpiesza, zwalnia, a auto się gibie jak na teledysku do „Still D.R.E.”. Zatrzymuje się zawsze metr za linią stopu na światłach, a gdy stoisz na pasach, nigdy nie wiesz, czy nie zatrzyma się na Tobie. Ani czy nie wjedzie Ci w tyłek, jeśli stoisz przed nim w korku i ruszysz ćwierć sekundy później niż on.

Niezachowanie bezpiecznej odległości między pojazdami, jest jedną z głównych przyczyn wypadków na prostych odcinkach.

Usain Bolt

Rusza z bloków startowych w momencie, gdy w autobusie po drugiej stronie ulicy zamykają się drzwi i biegnie do nich jak po karpia na Wigilię. Ignorując wszystkich uczestników ruchu drogowego dookoła. Gdyby któryś z kierowców samochodów cudem omijających go miał gorszy dzień, albo bardziej zużyte klocki hamulcowe, do celu dojechałby na masce. Kończąc karierę sportową w szpitalu.

Oszczędny

Ładowanie akumulatora? 50 groszy.

Migacz boczny do Opla? 14 złotych.

Emocje z jazdy bez używania kierunkowskazów? Bezcenne!

Nieprawidłowe wyprzedzanie, jest jedną z głównych przyczyn wypadków na prostych odcinkach.

James Bond na rowerze

Szpieg w służbie Jej Królewskiej Mości realizuje tajne zadanie, od powodzenia którego zależą losy starego kontynentu, dlatego musi pozostać incognito. I jedzie na rowerze nocą bez oświetlenia i odblasków, zmieniając pasy jakby miał za sobą ogon odkąd wyszedł z MI6. Dzięki temu jest niewidzialny dla kontrwywiadu. I wszystkich pozostałych uczestników ruchu drogowego.

Szybki i wściekły

Wiesz po co w aucie jest pedał gazu? Żeby go używać! Dlatego dopóki nie czuje pod dużym palcem u prawej stopy podłogi, ciśnie. Ciśnie wyprzedzając ruszający autobus, ciśnie na gasnącym pomarańczowym i ciśnie wymijając matkę z dzieckiem na pasach. Jak im zrobi peeling pięt, to może nauczą się szybciej chodzić. Gdy nie może zasnąć po ciężkim dniu, bo męczą go wyrzuty sumienia, że przez półtorej minuty jechał prawym pasem, układa sobie w głowie, co by powiedział Vin Dieselowi jakby go spotkał. I jakim jechałby autem, gdyby kręcili „The Fast and the Furious: Zabrze Drift”.

W zeszłym roku główną przyczyną aż 7195 wypadków było niedostosowanie prędkości do warunków ruchu.

Kierowcy wczujcie się w rolę pieszych! Tylko wzajemne zrozumienie może zaprowadzić nas bezpiecznie do celu. Druga odsłona naszej kampanii. #kierowcaVpieszy

Opublikowany przez Krajowa Rada BRD na 25 września 2017

Ten tekst jest uszczypliwy, ale tylko po to, by zwrócić uwagę na zachowania, które mogą przyczynić się do tragedii. Niezależnie, czy jesteś kierowcą w nowej, błyszczącej strzale, czy pieszym, który musi zdążyć na tramwaj, zwracajmy na siebie uwagę i pamiętajmy, że nie jesteśmy sami na ulicy. Zaoszczędzimy sobie nerwów, zdrowia, a czasem i życia.

---> SKOMENTUJ

Jedna z zasad podrywacza mówi, że żeby zdobyć numer najładniejszej sztuki w grupie, trzeba na samym początku zdobyć przychylność najbrzydszej. O ile inne reguły można kwestionować i być do nich zdystansowanym, to ta prawie zawsze się sprawdza. Prawie, bo ten wyjątek zostawiam sobie na ewentualność, gdy dziewczyna rozpozna w Tobie popularnego blogera lub Brada Pitta. Jeśli jednak, tak ja ja, nie jesteś ani jednym, ani drugim, to podejście zakończy się jak w ostatni piątek.

[akcja dzieje się w okolicach Placu Szczepańskiego, w godzinach zdecydowanie nocnych, ale jeszcze nie porannych]

Siema, przybij piątkę! – całe dnie spędzane w młodzieńczych latach na wymyślaniu idealnego otwieracza, który byłby nienachalny, nieoczywisty, interesujący i ściągał z lasek sukotarczę, w zderzeniu z rzeczywistością starły się jak ser na tarce, gdy okazało się, że najlepszym sposobem nawiązania kontaktu z drugim człowiekiem, jest wystawienie otwartej dłoni w jego kierunku i powiedzenie dokładnie czegokolwiek.

Piąteczka, dziewczyny! – Mateusz powtórzył po mnie i brunetka, szatynka i ta trzecia, po kolei przybiły nam piątki, jakby brały udział w pseudo-sztafecie na lekcji wuefu w podstawówce.

Słuchajcie, potrzebujemy waszej pomocy. Mój kumpel, Mateusz, jest programistą, pisze aplikację randkową i nie wiemy, czy to ma sens, dlatego potrzebujemy waszej opinii – powiedziałem do wszystkich trzech, zatrzymując spojrzenie na, na oko 23-letniej, szatynce, która już cała trzęsła się ze szczęścia, że może wypowiedzieć się na jakiś damsko-męski temat, bo jak wiadomo, każda kobieta jest doktoryzowano-habilitowanym ekspertem w tej dziedzinie.

Co to za aplikacja? Coś jak Tinder? – momentalnie zapytała brunetka z wyczuwalnym podnieceniem w głosie, po czym obrzuciła Mateusza spojrzeniem typu „tak naprawdę, to wcale nie wiem co to jest, słyszałam tylko od koleżanki kuzynki szwagierki sąsiadki, więc nie myśl sobie, że jestem jedną z tych, które muszą szukać faceta przez internet”.

Tak, coś jak Tinder, tylko, że lepsze. Chodzi o to, że… – Mateusz zaczął tłumaczyć na czym miałby polegać jego genialny wynalazek za furmankę siana, po czym, gdy rozszerzone źrenice, skupione spojrzenia i nachylone w naszą stronę sylwetki szatynki i brunetki dały nam sygnał, że nie zatrzymały się przy nas przez drastyczny spadek poziomu cukru, który uniemożliwił im wykonywanie ruchów swoim ciałem, tylko faktycznie są zainteresowane tematem, zaczęliśmy z nimi rozmawiać.

Z początku faktycznie o tej apce, którą mój kumpel wymyśli kwadrans wcześniej, później mniej więcej o wszystkim, z pominięciem neurobiologii i konfliktów na bliskim wschodzie. Mimo, że rozmawiało się miło i gadka toczyła się bez specjalnego wysiłku, to wiedziałem, że nic z tego nie będzie, bo szatynka powiedziała, że słucha Sylwii Grzeszczak. Nie mrugając przy tym okiem, nie trącając mnie łokciem, ani nie w żaden inny sposób nie sugerując, że kreci bekę. Mateo natomiast jadł brunetce z ręki z wzajemnością. Co najmniej jakby byli na pikniku i zapomnieli sztućców.

Zapomnieliśmy jednak, że została jeszcze ta trzecia. Brzydka, niechętna do rozmowy, obrażona na świat za swoją nieatrakcyjność.

Za każdym razem, gdy rzuciliśmy coś zabawnego i dziewczyny wybuchały śmiechem jak balony z wodą spuszczone z 4-go piętra, ona robiła skwaszoną minę, manifestując, że w jej mniemaniu to nieśmieszne. I jebiąc tym samym atmosferę. Mimo to, że kilkukrotnie próbowała obniżyć naszą wartość towarzyską, dając do zrozumienia swoim koleżankom, że jesteśmy włóczęgami-debilami, dziewczyny bez cienia zawahania kontynuowały flirt, dobrze się przy tym bawiąc. Apogeum jej zgorzknienia i emanowania wewnętrzną zgnilizną, zbiegło się w czasie z momentem kulminacyjnym spotkania.

…wiesz, to bardzo ciekawe – Mateusz wkłada rękę do kieszeni – i chętnie bym – Mateusz wyciąga rękę z kieszeni razem z telefonem – z tobą o tym porozmawiał – Mateusz odblokowuje telefon – w jakimś spokojniejszym miejscu – Mateusz wyciąga rękę z telefonem w kierunku brunetki – wpisz tu swój nu…

MUSIMY JUŻ IŚĆ!!!!!!!!! – ta trzecia nagle zaczęła drzeć mordę jakby ciągnik uciął jej stopę na sianokosach i nerwowo pociągnęła koleżanki za ubrania, tak, że szatynka prawie zgubiła buta. Brunetka próbowała złapać telefon Matea i wklepać tam swój numer, ale nie miała szans. Ta trzecia ciągnęła ją jak koń pociągowy, któremu ktoś powiedział, że jeśli natychmiast nie zawinie pod sobą asfaltu, to skończy w fabryce kleju. To był koniec. Podryw zsabotowany, wieczór rozjebany, a, być może, życiowa miłość Mateusza znikała w oddali ciągnięta po asfalcie jak worek ziemniaków.

Myśleliśmy, że tym razem będzie inaczej, ale było jak zawsze. Najbrzydsza w stadzie, przez brak nienależnego jej zainteresowania, kolejny raz udaremniła możliwość zawarcia związku małżeńskiego i reprodukcji, albo chociaż kilku wypadów do kina, swoim koleżankom. Uznała, że skoro ona nie jest adorowana, to nikt nie będzie. Bo przecież jak to tak może być, że jej koleżanki mają powodzenie, a ona nie? Jeszcze chwila i musiałaby przyznać przed samą sobą, że jest brzydka i nieciekawa. Suka ogrodnika.

Powtarzalność tego zjawiska dowodzi, że równość płci to kłamstwo. Facet facetowi nigdy by takiego świństwa nie zrobił.

autorem zdjęcia jest Valerio „Dokka” D’Introno

---> SKOMENTUJ

9 rzeczy, które obieca Komorowski w tym tygodniu

Skip to entry content

9 rzeczy, które obieca Komorowski w tym tygodniu

Wczoraj odbyła się debata prezydencka, na którą, w przerwie między zbieraniem grzybów, a wchodzeniem na japońskie stołki, w końcu udało się dotrzeć Komorowskiemu. Najwyraźniej przerażony brakiem wygranej w pierwszej turze, stwierdził, że jednak chwilę będzie musiał poudawać, że mu zależy i wyjść do ludzi. Nie jestem zwolennikiem Dudy, bo poza wystudiowanym z PRowcami uśmiechem, nie ma za dużo do zaoferowania, ale Bronek nie ma nawet tego uśmiechu. Tylko absurdalne obietnice.

Komorowski, na fali popularności serialu „House of cards”, chciał być jak Frank Underwood i jego program America Works i podczas debaty potwierdził, że stworzy 100 000 miejsc pracy dla „młodych”. Z jednej strony te 100 000, to taka jałmużna na otarcie łez, a nie faktyczne rozwiązanie problemu, z drugiej, miejsca pracy są wynikiem zapotrzebowania pracodawców na pracowników, a tworząc je sztucznie powoduje się więcej start niż zysków. Z trzeciej natomiast, bawi mnie niezmiernie fakt, że zrobił to na tydzień przed drugą turą wyborów. I jest to obietnica tyle desperacka, co niewiarygodna.

Po drodze jeszcze przewinęła się zmiana konstytucji i zielone światło dla Jednomandatowych Okręgów Wyborczych. Znaczy to mniej więcej tyle, że Broniu będzie zapierał się rękami i nogami i obieca WSZYSTKO byleby tylko utrzymać stołek. Jakich zatem obietnic od Bronisława Komorowskiego możemy się spodziewać w tym tygodniu?

 

Dopłaty dla blogerów i skup miejsca reklamowego. W Polsce są już ponad 2 miliony blogów, to 20 razy więcej niż liczba górników na Śląsku. Prezydent nie może lekceważyć tak dużej siły! Żeby zapewnić spokojny byt blogerom i sushi do zdjęć na Instagrama, podpisze ustawę gwarantującą przynajmniej 1 płatną kampanię w okresie przestoju noworocznego. Ewentualnie powołanie kryzysowej grupy wsparcia, klikającej w banery z AdSense.

Bezdeszczowe niedziele. Bo, nic tak nie wkurwia jak gówniana pogoda w weekend.

Praktyczne użycie całkowania. Wielu młodych narzeka, że program nauczania już na etapie gimnazjum jest niedostosowany do realiów. Że lekcje prowadzone są w nudny, archaiczny sposób. Że uczniowie w szkołach katowani są nieprzydatną wiedzą, nie mającą zastosowania w prawdziwym życiu. Po wyborach to się zmieni. Na ulicach pojawią bankomaty i parkometry uruchamiające się dopiero po rozwiązaniu dwóch zadań z całką oznaczoną i jednego z pochodną.

Odzyskanie Wilna! Czas na sprawiedliwość, czas na rozliczenie się z przeszłością, czas na odebranie tego co nasze! Z borzą pomocą Wilno wruci do Polski!

Legalizacja metaamfetaminy. Kontynuujemy niezdrową fascynację serialami. Jak podają najnowsze sondaże, co piąty ankietowany oglądał „Breaking Bed” i w liście do Świętgo Mikołaja wpisał zestaw małego chemika. Głowa państwa nie może być głucha na tak wyraźne pragnienia ludu.

Zwycięstwo polskiej reprezentacji piłki nożnej. Już przed końcem bieżącego millenium.

Bezstresowa miesiączka. Kobiety niestety nie są tak dobrymi kierowcami jak ludzie i do największej liczby wypadków drogowych dochodzi właśnie przez nie, w wyniku dokuczliwego zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Bronkowi zależy na wszystkich wyborcach, nawet tych nie znających się na myślistwie. Dlatego w trosce o kobiety, pozwoli im w trakcie okresu 2-krotnie zgłosić nieprzygotowanie w pracy i aż 4-krotnie w domu, aby nie musiały stresować się w te trudne dni. Po zgłoszeniu nieprzygotowania, nikt nie będzie mógł mieć do nich pretensji o niedyspozycyjność, a one same będą mogły zająć się czymś relaksującym. Na przykład zmywaniem lub cerowaniem skarpet męża.

iPhone bez folii dla każdego. Jesteśmy mocnym, nowoczesnym państwem z wieloletnią tradycją. Nie możemy być sto lat za 50 Centem. Ze specjalnych rezerw na wypadek ataku obcych, powstanie specjalny fundusz socjalny, gwarantujący każdemu Polakowi z prawem wyborczym, yyy, to znaczy po 18-tym roku życia, nowego iPhone’a 6. Wystarczy, że udostępnicie tego posta na swojej klatce schodowej, a w komentarzu wpiszecie „głosuję na Bronka”.

Przestrzeganie 40-godzinnego tygodnia pracy w Mordorze na Domaniewskiej. No dobra, z tym to akurat słaby żarcik.

---> SKOMENTUJ