Close
Close

Cotygodniowy Przegląd Internetu #34: damkso-męskie iskrzenie, Szczepan Twardoch i Bolek i Lolek

Skip to entry content

wpis jest wynikiem współpracy z marką Nestea zorganizowaną przez agencję REDPILL

nestea - nico & vinz - fresh idea

Mimo, że część tego tygodnia wciąż byłem w Słonecznym Brzegu, to jednak z dwa razy zdarzyło mi się zerknąć do sieci. Głównie po to, żeby sprawdzić, czy blog nie wyleciał w kosmos w trakcie mojej nieobecności, ale nie tylko. Przyznaję, chyba uzależniłem się od internetu i po czterech dniach bez dostępu dostaję drgawek, zimnych potów, zawrotów głowy i kurczenia się naczyń krwionośnych. Tak że tego, tym pozytywnym wstępem zapraszam do najnowszego streszczenia 7 dni w wirtualnej rzeczywistości!

Może zaiskrzy jutro? Dobry tekst o tym, że żeby między chłopakiem, a dziewczyną było coś więcej, niż setka wspólnych znajomych na Fejsie, musi być jebnięcie. I albo pojawi się ono od razu, albo nic się między nimi nie wydarzy.

Spowiedź współpracownika Piotra K.: pamiętacie 20-letniego milionera, o którym rok, dwa lata temu było tak głośno w mediach? Tego od kliniki medycyny estetycznej, a później specyfików do wybielania zębów, który odmawiał sobie drożdżówek, żeby zostać rekinem biznesu? Jeden z jego pracowników opowiada jak ta mistyfikacja wyglądała od kuchni.

22 ilustracje pokazujące jak zmienił się świat: i jak technologia się rozwija, a człowiek zwija. Dające do myślenia spostrzeżenia.

Motywacyjny tekst o rzucaniu pracy i realizowaniu swojej zajawki: Monika, po długiej walce z samą sobą, której byłem naocznym świadkiem, bo rozmawiamy każdego dnia, zrezygnowała z pracy w wyuczonym zawodzie, żeby prowadzić najlepszego bloga o kobiecej elegancji i internetowy sklep z klasycznymi sukienkami. Wiem jak trudno było jej podjąć tę decyzję, więc tym bardziej gratuluję!

Szczucie klatą: tak jak nie wszyscy kolesie są zajarani atakowaniem zewsząd nagimi wymionami, tak nie wszystkie laski mają mokro na widok odkrytych torsów. Na przykład w centrum miasta.

Zaufanie jako waluta przyszłości: świetne, merytoryczne wystąpienie Michała Szafrańskiego z konferencji InfoShare, o tym co jest istotne w blogosferze.


 

Szczepan Twardoch ambasadorem Mercedes-Benz: informacja, która powinna wzbudzać podziw i uznanie, wywołała ogromny ból dupy. Chciałem odnieść się do tej sytuacji, ale byłem na wakacjach, a Sokół zrobił to bardzo celnie, więc zapoznajcie się z jego komentarzem.

Ja pierdolę, serio? Polski rap przechodził to 10 lat temu, kiedy wiele osób miało problem z lokowaniem produktu w klipie…

Posted by Sokół i Marysia Starosta on 4 lipca 2015

 

Bójka nastolatek w warszawskim tramwaju: nie wiem, czy gorsze jest, że takie rzeczy się dzieją, czy, że ludzie tylko biernie się temu przyglądają.

WIDZIAŁEM LIVE #kochamciepolsko #warszawagrchw jedna drugiej zwróciła uwagę że sa za głośno- a oto efekty ❤️ gdzie ja mieszkam?

Posted by Ajgor Ignacy on 6 lipca 2015

 

Damska stylówka tygodnia: odkąd odkryłem Kristinę Dolinskayę kilka tygodni temu, mam ochotę podrzucać Wam każdy jej nowy wpis. Nie widziałem jeszcze, żeby miała źle dobrany zestaw, niedopracowane zdjęcia albo chociaż nie wychodziła tak zabójczo zjawiskowo na każdym zdjęciu. Przyznaję odznakę superallegrowicza.

zdjęcie pochodzi z bloga kristinadolinskaya.blogspot.com
zdjęcie pochodzi z bloga kristinadolinskaya.blogspot.com

 

Męska stylówka tygodnia: domeną Ivana Changa są koszule (widziałem go chyba tylko na dwóch zdjęciach, gdy był w czymś, co nie miało kołnierzyka) i w takiej bym sobie pośmigał, bo jak mawiają azjatyccy myśliwi: „cętki zawsze spoko”.

zdjęcie pochodzi ze strony LookBook.nu
zdjęcie pochodzi ze strony LookBook.nu

 

Klip tygodnia: wakacyjno-egzotyczny teledysk z ładnymi ujęciami lasów tropikalnych, wodospadów i innych tarzanopodobnych miejscówek, które, jak wszystko pójdzie zgodnie z planem, będę miał okazję zobaczyć już w styczniu. Tak że tego, zapętlam i napalam się na największą przygodę swojego dotychczasowego życia. Obraz jest jednocześnie częścią kampanii Nestea celebrującej na dobre odpalenie sezonu letniego. Na marginesie, życzyłbym sobie, żeby w polskich klipach lokowanie produktu było równie pomysłowe co w tym Nico i Vinza, bo zazwyczaj albo wali się logiem po twarzy w zupełnie przypadkowych scenach albo marka znika gdzieś na 15-tym tle.


 

Fanpage tygodnia: jedna z pierwszych kreskówek w polskiej telewizji przerobiona na modłę osiedlowo-dilersko-imprezową. Podpisy rodem jak z „Las Vegas Parano” pod obrazkami z dwoma ciamajdowatymi chłopaczkami są równie genialne co zaskakujące. Owacje na stojąca dla osoby tworzącej treść na profil.

 

Ogłoszenie parafialne: w przyszłą sobotę będzie bardzo spoko wydarzenie w Krakowie w Parku Jordana – Smok Blog wersja plenerowa. Blogerzy, youtuberzy, vine’owcy, snapchatowcy i wszyscy inni internetowi twórcy treści spotykają się na Blogośniadaniu na trawie. Mnie niestety nie będzie na pikniku, bo w tym samym czasie świadkuję na ślubie, dlatego musicie pójść, zjeść coś dobrego, poznać nowych ludzi i powiedzieć mi jak było. Dacie radę?

---> PRZECZYTAJ KOLEJNY TEKST
  • Ja kurczę w tym poście szukałam tej współpracy bo tak sie nie rzuca w oczy :D oczywiscie na plus.

    A to śniadanie wyobrażam sobie tak, ze bedzie banda ludzi gadająca do aparatów a „fani” gdzies z tylu.

  • Paulina Hofman

    <3

  • Klaudia
  • Bolek i Lolek made my day!
    A burzy wokół Pana Szczepana zupełnie nie rozumiem. Tylko mu gratulować i życzyć kolejnych sukcesów! Taka jego praca – chyba dobrze, że na tym zarabia? Tym lepiej dla polskiego czytelnictwa, że się o kimś mówi głośno.
    Zawsze mnie śmieszą komentarze typu „sprzedałeś się”. Skoro ktoś dobrze wykonuje swoją robotę, dlaczego nie miałby za to otrzymywać dobrego wynagrodzenia?
    Trochę to ukazuje średniowiecze umysłowe autorów komentarzy. Już mi nawet słów brakuje.

  • Zawsze mnie śmieszy to podawanie nazwiska z kropką, jak tylko się okaże, że ktoś nie do końca działał fair ;) Najpierw onanizują się pełnym nazwiskiem dosłownie w każdej gazecie i telewizji śniadaniowej, żeby jakiś czas później zrobić całkowicie anonimowego K. ;)
    A zdjęcia Kristiny rzeczywiście robią wrażenie.

    • Nie zwracałem na to wcześniej uwagi, masz rację, faktycznie to jest zabawne :)

  • Aleksandra Muszyńska

    Zawodników z gołą klatą widywałam z okazji ostatnich upałów dość często.Ale zdziwienie moje było dość głębokie,kiedy ujrzałam jednego i dziś przed południem.Było 16 stopni. Tak szybko ludzie potrafią wyrobić sobie nawyk…?
    Bolek i Lolek <3. Z Breaking Bad najlepsze.

    • Angole w Krakowie jak się dobrze zgrzeją wódą to i przy -3 z rozpięta koszulą biegają. Kwestia odpowiedniego wewnętrznego nastawienia, motywacji i lat solidnych treningów.

      • Rudaa

        Mieszkam w UK i bardziej przerazaja mnie Angolki ktore przy okropnie wietrznej i deszczowej pogodzie potrafiac wyskoczyc w topie i ledwo zakrywajacej tylek spodniczce, a ja obok nich paraduje w zimowej kurtce bo ‚pizdzi jak za Cara’ :D ale czego sie nie robi zeby wygladac ‚cool’ :>

      • Rudaa

        A tak po za tym fajny blog ! ;)

  • Cholerka, jak to Cię nie będzie na Smoku?:D A ja myślałam, że będziesz i podbiję, popytam o kilka rzeczy ;)
    Te 22 ilustracje są prześwietne, zresztą jak cała strona. Można byłoby siedzieć na niej cały dzień, ale tak nie można!

    • Jak to mawiają ojcowie cygańskich córek w 9 miesiącu ciąży: ślub nie wybiera.

  • Maria Panek

    Nagie klaty to coraz goretszy temat, czy możemy liczyc na interwencje eurodeputowanych w tej sprawie?

    • Zdecydowanie podczas obrad w Brukseli powinni zająć się uregulowaniem tej kwestii w pierwszej kolejności.

  • MissSis

    Bolek i Lolek boski <333 dałaby dwa razy lajka jakbym mogła!

Skończyłem pisać książkę!

Skip to entry content

Chciałbym napisać tu coś mądrego, ale czuję, że wszystkie mądre słowa i finezyjne zwroty zużyłem pisząc książkę, dlatego krótko: SKOŃCZYŁEM!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Więcej w poniższym filmie, a jeszcze więcej (między innymi o czym ona będzie i jaki będzie jej tytuł) w specjalnym newsletterze: http://tnij.at/KsiazkaJanka

---> SKOMENTUJ

„Co jest napisane?” – ulubione hasło kierowników

Skip to entry content

Jest któryś tam maja i jest dużo chłodniej niż powinno być w maju, i zaraz będzie lać, a ja nie mam czasu się zatrzymać, żeby wyjąć jakiś deszczoodporny pancerz, bo biegnę, ciągnąc za sobą trochę bardziej niż trochę przepakowaną torbę, która przez swoją nadwagę i zbyt małe kółeczka ciągle się przewraca. Biegnę na pociąg, na który to bardzo, ale to bardzo chcę zdążyć, bo gdybym nie zdążył, znaczyłoby to, że nie wyjadę z Poznania, zostanę tu po wsze czasy, a znajomi z Krakowa będą mnie wspominać już tylko z nieostrych zdjęć i niepohamowanych pretensji związanych z nieoddaniem stówki, czy dwóch. Nie żebym miał coś do stolicy Wielkopolski, ale po prostu po całym, intensywnym jak zapach curry w mieszkaniu Hindusa, dniu kręcenia reklamy dla portalu z jedzeniem na dowóz, chcę wrócić do Krakowa. Fakt, że o 20:00 jestem umówiony na randkę też nie jest tu bez znaczenia, więc jak już mówiłem wcześniej, chcę zdążyć na ten pociąg.

A zdążenie na pociąg w Poznaniu, nie będąc z Poznania, rzeczą błahą nie jest, bo poznański dworzec główny ma to do siebie, że jest wyjątkowo nieprzyjazny dla niepoznaniaków. Owa nieprzyjazność objawia się w tym, że część torów jest w jednym miejscu, a druga część w zupełnie-kurwa-innym-miejscu i owo miejsce oznaczone jest najchujowiej na świecie, przez co dotarcie do niego nie jest łatwe. Ze wspomnianą niełatwością mam okazję się skonfrontować, gdy zostaje mi 7 minut do odjazdu pociągu i orientuję się, że jestem w innym miejscu niż przewidział to dyspozytor.

Wizja wywalenia kolejnych 75, a dniu podróży to pewnie i 150, złotych na kolejny bilet i udaremnienia spotkania z przyszłą wieloletnią konkubiną, z którą szukaliśmy się całe życie po świecie, żeby znaleźć się pod Bagatelą, jest dużo silniejsza niż fakt, że NIE MAM POJĘCIA GDZIE JEST TEN PIEPRZONY PERON, BO NIE MA ŻADNEGO OZNACZENIA, KTÓRE BY DO NIEGO KIEROWAŁO, więc za wiele nie myśląc, po prostu biorę tę na wpół otwartą, nie trzymającą się nawierzchni torbę pod pachę i zaczynam biec na oślep, jak mysz wrzucona do piwnicy pełnej kotów.

Biegnę, połykam powietrze bez popity i czuję, że albo zaraz dokonam zwrotu z inwestycji w zawartość żołądka, albo polecę jak Michael Jordan w ostatniej scenie „Kosmicznego Meczu”, tyle że nie nad ziemią, a po ziemi, zahaczając zębami o wystające płyty chodnikowe. Ewentualnie przekręcę licznik w Endomondo. Tyle, że go nie włączyłem. Biegnę więc tak sobie beztrosko, biegnę i w końcu dobiegam do tego mistycznego peronu numer 7, i widzę nawet jeszcze nieodjechany pociąg, co w mojej głowie zostaje spuentowane białym wierszem o treści „jest, kurwa, jest!”. Już mam się do niego pakować, uprzednio wrzucając przez okno torbę, wzorem najzaradniejszych reprezentantów naszego narodu wiedzących, w którym dyskoncie w jaki dzień jest promocja na masło, ale coś mi mówi, że ten łut szczęścia, to może być najzwyklejsza w świecie podpucha i to, że właściwy pojazd stoi we właściwym miejscu, to nic nie znaczy, to o niczym nie świadczy.

Widząc pana z przyrządem, który mimo, że nie służy do lizania nazywany jest lizakiem i oczojebną, tudzież według prawideł szafiarskiej nomenklatury neonową, kamizelką, ostatnim łykiem powietrza jaki jestem w stanie połknąć bez uzewnętrzniania moich soków żołądkowych na posadzce, zapytowuję się go:

– Przepraszam, czy to pociąg do Krakowa?

– A co jest napisane?

– Proszę pana, nie mam najmniejszego pojęcia, za minutę mam pociąg, który teoretycznie miał stąd odjeżdżać, więc widząc, że stoi tu tylko ten, z którego się pan wychyla, pytam: czy to jest pociąg do Krakowa?

– A co jest napisane?!?!

– Proszę pana, została mi minuta, nie może mi pan po prostu odpowiedzieć?

– A co jest napisane!?!?!?!?

– NAPISANE JEST „KATOWICE”, CO NIE ODPOWIADA NA MOJE PYTANIE!

– TO JAK JEST NAPISANE „KATOWICE”, TO CHYBA NIE „KRAKÓW”, NIE? CZYTANIE TAKIE TRUDNE?

–  TYPIE, PRACUJESZ W PKP I NIE WIESZ O TYM, ŻE JAK JEST NA POCIĄGU NAPISANE „KATOWICE”, TO TEN POCIĄG MOŻE PRZEJEŻDŻAĆ I PRZEZ KRAKÓW, I PRZEZ ŚWINOUJŚCIE, I PRZEZ BURKINA FASO? NAPRAWDĘ NIE MOGŁEŚ ODPOWIEDZIEĆ „NIE JEDZIE PRZEZ KRAKÓW”, ZAMIAST CWANIAKOWAĆ?

– Nie jedzie przez Kraków, bo jest napisane „Katowice’.

– Świetnie, dzięki.

 

***

 

„Co jest napisane?” to ulubione hasło typowych kierowników. Czyli barmanów, parkingowych, pań w urzędzie, kierowców busów, portierek w akademikach, stróżów nocnych i wszystkich innych Panów Świata, którzy w życiu prywatnym są nieistotnymi zerami, co frustruje ich do tego stopnia, że gdy tylko poczują trochę władzy, nadużywają jej, żeby leczyć swoje kompleksy i poczuć się kimś lepszym. Chcą choć raz czuć się ważni, chcą choć raz być panami sytuacji, bo na co dzień są sługami rzeczywistości, chcą choć raz budzić respekt, a nie politowanie i szyderczy śmiech.

Typowi kierownicy wykorzystują namiastkę władzy, którą daje im ich praca i zamiast odpowiedzieć, choćby jednym słowem, na banalne pytanie i pomóc drugiemu człowiekowi, chcą przez moment poczuć się jak nauczyciele, jak mentorzy, jak ktoś kogo się szanuje i z przekąsem wypluwają „a co jest napisane?”.

autorem zdjęcia w nagłówku jest Thoth God of Knowledge
---> SKOMENTUJ

Znacie taką stronę jak Fronda.pl? Nie? To nawet nie macie pojęcia jak szczęśliwymi ludźmi jesteście. W twitterowym skrócie, to turbo katolicki serwis z przegięciem w stronę nieoświecenia. Z własnej woli zapuszczałem się na niego, tylko gdy ktoś ze znajomych udostępnił na Facebooku „artykuł” z wyjątkowo zabawnym nagłówkiem. A to i tak tylko po to, by przeczytać śródtytuły i uciec. Tym razem jednak wpadłem na niego na dłużej, przez Asię z Wyrwane z kontekstu, która odniosła się do jednego z opublikowanych tam tekstów.

Ów tekst, o wdzięcznym tytule „Jak przypodobać się mężowi? PORADY”, jest zbiorem najbardziej  irracjonalnie brzmiących sugestii damsko-męskich, które, co prawie niemożliwe, w kategorii co-to-kurwa-jest dorównują „artykułom” z naTemat. Poniżej największe rodzyneczki z tej ewangelii pożycia małżeńskiego wraz z moim odbiciem piłeczki w drugą stronę. Czyli równie absurdalne rady dla panów, odnośnie tego, jak przypodobać się żonie.

I proszę nie regulować odbiorników, to na szaro z symbolem cytatu, to autentyczne złote myśli z Frondy.

jak przypodobac się mężowi

Doceń to, że bez szemrania po raz trzeci poszedł dzisiaj do sklepu.

Doceń to, że to już trzeci dzień bez szemrania, krzyczenia i fochowania.

Zauważ, że dba o trawnik.

Zauważ, że dba o trawnik. W sensie, depiluje go.

Kiedy wraca do domu w upalny dzień przygotuj mu coś do picia.

Kiedy wraca do domu w upalny dzień przygotuj jej coś do sprzątania. Z pewnością jest wykończona upałem i chciałaby się porelaksować.

Jeśli zrobi coś nie tak, nie krzycz: „A nie mówiłam…”.

Jeśli zrobi coś tak, krzyknij: „W końcu ci się udało…”.

Jeśli zabłądzi podczas wspólnej jazdy samochodem, nie narzekaj, tylko znajdź pozytywną stronę sytuacji: „Jaka ładna droga!”.

Jeśli zabłądzi podczas wspólnej jazdy samochodem, nie narzekaj, tylko znajdź pozytywną stronę sytuacji: „Jaka ładna droga! Uprawiałaś kiedyś seks na masce samochodu na wydupiu?”.

Kiedy zapomni ci przynieść coś, o co prosiłaś, powiedz: „Nie szkodzi, przyniesiesz następnym razem”.

Kiedy zapomni ci przynieść coś, o co prosiłeś, powiedz: „Nie szkodzi, masz okazję, żeby się przejść jeszcze raz”.

Jeśli nie chce czegoś dla ciebie zrobić, nie obrażaj się, ale poproś go o to kiedy indziej.

Jeśli nie chce czegoś dla ciebie zrobić, nie obrażaj się, ale poproś o to kochankę.

Wieczorem powitaj męża uśmiechem i, w miarę możliwości, dobrym humorem.

Wieczorem powitaj żonę uśmiechem i, w miarę możliwości, trzeźwym oddechem.

Jeśli jest zmęczony, zaakceptuj to.

Jeśli jest zmęczona, zaakceptuj to. I idź to kochanki.

Pochwal go, gdy z własnej inicjatywy pozmywał naczynia.

Pochwal ją, gdy z własnej inicjatywy zrobiła Ci loda.

Jeśli wcale nie gotujesz, ugotuj mu cokolwiek. Będzie miał się czym chwalić w pracy.

Jeśli wcale jej nie całujesz, zrób jej malinkę gdziekolwiek. Będzie miała się czym chwalić w pracy.

Rozpieszczaj męża, ale nie dzieci.

Rozpieszczaj żonę, ale nie tę sąsiada.

Opiekuj się nim, ale nie sprawiaj wrażenia, że mu matkujesz.

Opiekuj się nią, ale nie sprawiaj wrażenia, że robisz to bezinteresownie.

Jak chcesz powiedzieć coś ważnego mężowi, to poczekaj aż nie będzie zajęty i będzie mógł spokojnie cię wysłuchać

Jak chcesz powiedzieć coś ważnego żonie, to wyślij jej smsa.

Opowiadając mu o czymś staraj się mówić o konkretach.

Opowiadając jej o czymś staraj się mówić.

Prośby określaj jasno, bez owijania w bawełnę

Prośby określaj metaforycznie, owijając w bawełnę.

Daj mu chwilę odpocząć po pracy, nawet jeśli oboje pracujecie.

Daj jej chwilę odpocząć po gotowaniu, nawet jeśli oboje jedliście.

Wyprasuj mu koszulę, jeśli sobie z tym nie radzi. Może on wpadnie na to, żeby wyczyścić ci buty.

Wyczyść jej buty, jeśli sobie z tym nie radzi. Może ona wpadnie na to, żeby dmuchnąć Ci w wentyl.

Nie krytykuj męża przy innych, a zwłaszcza przy waszych dzieciach.

Nie krytykuj żony, a zwłaszcza gdy faktycznie zrobi coś źle.

Nie bądź zła na niego, gdy zgubi klucze.

Nie bądź zły na nią, gdy zgubi zamek.

Nie dbaj o dzieci kosztem męża.

Nie dbaj o dzieci. W końcu i tak ona zna się na tym lepiej od Ciebie.

Nie dbaj o kota kosztem męża.

Nie dbaj o kota kosztem żony. Płać za jego karmę z własnych pieniędzy.

Jeśli mąż lubi wątróbkę, to kup mu ją także, a nie tylko dla pieska.

Jeśli żona lubi wątróbkę, to kup jej ją także, a nie tylko dla kochanki.

Nie podejmuj ważnych decyzji bez rozmowy z mężem.

Nie podejmuj ważnych decyzji.

Pytaj męża, co mu sprawia przyjemność, może w końcu ci powie.

Pytaj kochanki, co jej sprawia przyjemność, może okaże się, że żona lubi to samo.

Na imieniny nie kupuj mu znowu skarpet.

Na imieniny nie kupuj jej znowu kurewskiej bielizny.

Narzędzi też mu nie kupuj, bo on wie lepiej, jakie potrzebuje.

Nawilżaczy doodbytniczych też jej nie kupuj, bo ona wie lepiej, jakich potrzebuje.

Jeśli chcesz się kochać, to zacznij bez czekania na jego inicjatywę.

Jeśli chcesz się kochać, to czekaj na jej inicjatywę. A przynajmniej pozwolenie.

Jeśli nic nie stoi na przeszkodzie, nie wzbraniaj się od seksu.

Jeśli coś stoi na przeszkodzie, nie zdradzaj jej na wyjazdach służbowych.

Jeśli nie możesz się kochać, to powiedz mu to szczerze.

Jeśli nie staje Ci, bo po ślubie roztyła się, przestała o siebie dbać, a w trakcie stosunku pyta Cię, czy lepiej wziąć kredyt na lodówkę, czy pralkę na raty i kompletnie przestała Cię pociągać, nie mów jej tego.

Powiedz mu kiedy będziesz gotowa, żeby mógł się przygotować.

Powiedz jej kiedy przestaniesz być gotowy, żeby mogła przestać się udawać.

Dbaj o swoją bieliznę.

Dbaj o… Nie, nie, nie mogę. Za dużo! Stop! Koniec! Mój mózg nie chce przyjąć, że ktoś naprawdę napisał to jako radę dla dorosłego człowieka.

Dziękuję za uwagę, można już rozpocząć formatowanie twardego dysku.

---> SKOMENTUJ