Close
Close

Dlaczego skasowałeś mój komentarz?

Skip to entry content

Masz wolny kwadrat, bo od dawna mieszkasz sam. Albo akurat rodzice wyjechali na weekend. Tak, czy inaczej, chcesz zrobić domówkę, bo lubisz się bawić, a dawno nic się nie działo. Domówka, jak każda impreza, ma to do siebie, że im więcej ludzi, tym lepsza, więc otwierasz drzwi na oścież i robisz wstęp wolny. Zapraszasz znajomych, znajomych znajomych, znajomych znajomych znajomych i nawet swoją byłą.

Goście walą drzwiami i oknami, parkiet pęka w szwach, jest spoko.

Wszyscy bawią się w najlepsze, śmichy-chichy, tańce, hulanki i dowcipy o Chucku Norrisie. Nagle kuzyn szwagra siostry przyjaciółki córki sprzątaczki z sąsiedniego osiedla oświadcza, że muzyka, którą puszczasz jest do dupy i musisz ją zmienić. Bo on tak chce. Za chwilę jakiś inny syn proboszcza zaczyna się drzeć, że Twoje mieszkanie jest brzydkie, śmierdzi i ludzie nie powinni tu przychodzić. Powinni przyjść do niego. Po czym puszcza pawia na środku parkietu. W międzyczasie jakiś podchmielony dres zaczyna obrażać Twoich gości, charkając im na buty i kwituje performens stwierdzeniem, że jesteś baranem.

Impreza zaczyna podupadać, ludzie zbierają się do wyjścia, na półpiętrze dwie tipsiary szarpią się za włosy, a Ty masz ochotę wyrzucić wszystkich za drzwi i już nigdy nikogo nie zapraszać. Zrobili Ci z domu burdel, w którym już sam nie chcesz przebywać. A wystarczyło tylko pozbyć się hołoty i dalej bawilibyście się w błogiej atmosferze.

Z blogiem jest podobnie.

Blog to Twoja domówka w internecie.  Drzwi stoją otworem, każdy może wpaść, ale i każdego możesz wyrzucić za fraki, jeśli psuje imprezę. Nawet jeśli plujesz tęczą w swoich wpisach i starasz się zbudować na blogu bastion miłości, zawsze znajdzie się ktoś, komu nie będzie się to podobać. Zawsze. Powie, że się sprzedałeś, jesteś monotematyczny, wpisy są pod publiczkę, a poza tym masz krzywy zgryz i źle dobrane spinki do mankietów na profilowym. Albo, że po prostu jesteś chujem.

Żeby nie utrudniać życia normalnym czytelnikom, a zwłaszcza sobie, takiego siejącego ferment człowieczka trzeba natychmiast katapultować z bloga. Natychmiast! Jeśli tego nie zrobisz, rozwali Ci imprezę. Wystraszy ludzi, którzy przyszli się bawić i sprawi, że sam stracisz ochotę do pisania. Gorszego scenariusza nie ma. Wciśnij „delete” i usuń wirtualnego pawia, którego puścił między gości, a najlepiej zbanuj. I gdy zażąda wyjaśnień, dlaczego jego komentarz zniknął jak kał po pociągnięciu za spłuczkę, odpowiedz krótko.

Usunąłem Twój komentarz, bo psujesz zabawę.

autorem zdjęcia w nagłówku jest Mixy Lorenzo
(niżej jest kolejny tekst)

Na YouTube, a konkretniej we vlogosferze urodowo-kosmetycznej, panuje trend, który nazywa się “ulubieńcy miesiąca”. Polega na tym, że dziewczyny pod koniec miesiąca pokazują produkty, które zachwiały ich światem i nie wyobrażają sobie już życia bez nich. Na temat odżywki do paznokci, czy tuszu do rzęs potrafią się rozgadać nawet na dobre kilka minut, cały czas utrzymując uwagę widzów.

Postanowiłem sprawdzić, czy też tak potrafię.

Ciuchy? Ma łyżwy na stopach, dzikiego kota na klacie, trójpasmówkę na spodniach i przeciętą autostradę na dyni. Jest wygodnie, jest przewiewnie, jest markowo. Poza tym budzi respekt. I łatwo się pierze.

Wiosną biorą go za sportowca, jesienią zlewa się z szelestem liści. Kiedy trzeba potrafi wtopić się w otoczenie, ale gdy wymaga tego sytuacja, jest widoczny jak braki w uzębieniu mówiąc „dawaj hajs”. Spróbuj go nie zauważyć, gdy sapie nad Tobą w autobusie, czekając aż zwolnisz mu miejsce. Albo, gdy stoi pod monopolem, licząc, że sam oddasz mu swój telefon.

Ma 3 komplety, każdy w innej wersji kolorystycznej. Czarny na co dzień, granatowy na specjalne okazje i biały do kościoła. Laski się moczą, kumple zazdroszczą, a frajerzy puchną. Gdy tylko lekko się zabrudzą, wystarczy przetrzeć szmatką i są czyściutkie jak feta od siąsiada spod czwórki. Nie to, co te Twoje kaszmiry.

 

Praca? Wie jak robić hajs na dzielni. Ma zasiłek od państwa, emeryturę od babki i dochód pasywny z parkowania pod jego blokiem. Radia, kołpaki i wycieraczki jak trafią się jakieś lepsze. Czasem dziesiona na frajerze.

W weekendy bramka – łączy pracę z pasją. Trenuje nowe chwyty na klientach, tfu, studentach, więc lekcje osiedlowej krav magi nie idą na marne. Jak tylko widzi, że któremuś się bardziej oczka kleją, to od razu ściąga go do parteru i za szmaty przed lokal. Picie z umiarem, to podstawa. A nie daj boże, żeby takiemu wpadło do głowy coś mocniejszego wnieść do środka. Tu już nie ma zmiłuj się. Bierze barmana – ziomka z ośki – i młóci pacjenta, aż nie poda pinu do karty. Będzie mu towar od obcych dilerów do klubu przynosił, narkoman jeden.

Tak to się robi.

Ale można też inaczej. Braciak ze szwagrową w UK siedzą, tam to władza dba o obywatela. Bliźniaki im się urodziły, to i hajs się podwójnie zgadza. Becikowe, macierzyński, tacierzyński, zasiłek na dziecko i od groma ulg. Można się skupić na wychowywaniu potomków, a nie to co u nas.

 

Poglądy? Policjant – pies, jego kumpel – konfident, polityk – złodziej, prywaciarz – żyd, Bednarek – pedał, Piróg – gej. Alkohol – tak, papierosy – tak, pornografia – w uzasadnionych przypadkach tak, aborcja – to dobre dla ciot, eutanazja – też. Muzyka – techno, film – Rambo, obiad – schabowy, książka – srajtaśma, wódka – Pan Tadeusz. Proste.

 

Trzeba było zostać dresiarzem.