Close
Close

Jest jakiś osobnik płci męskiej po 15-tym roku życia, który nigdy nie słyszał tego hasła? A jak ma wybitne problemy ze słuchem, to który nie słyszał, ani nie czytał tego hasła? Dobra, z grup pominiętych zostali nam analfabeci, ale tych akurat możemy zdyskryminować, w związku z czym, z przeprowadzonej na szybko ankiety opartej o metodykę pracy amerykańskich naukowców wynika, że 110% męskiej populacji choć raz w życiu spotkało się ze stwierdzeniem, że „faceci myślą tylko o jednym”. Tą enigmatyczną jednością, która dominuje umysły osobników wyposażonych w angielski zestaw śniadaniowy w kroczu, jest oczywiście seks. Zwany też ciupkaniem, przez dewotki, które nigdy nie dopuściłyby do tego, by brudzić sobie usta tym strasznym słowem na „s”. Lub czymkolwiek innym.

Tym razem, wyjątkowo nie będę walczył z krzywdzącym stereotypem zakładającym, że w głowie mężczyzny nie pojawiają się myśli niezwiązane ze sprawdzaniem alternatywnych zastosowań kuchennego blatu, pralki, czy ksera w biurze, bo wydaje mi się, że każdy w miarę ogarnięty człowiek, wie, że to nieprawda. Faceci poza ruchaniem myślą jeszcze o jedzeniu, więc nie wiem jak wielką seksistowską świnią trzeba być, żeby spłycać nasze procesy myślowe do jednego. W dzisiejszym traktacie oscylującym wokół wojny płci skupię się na zupełnie innej kwestii. Mianowicie, na tym, o czym myślą kobiety.

Jeśli mężczyzna dąży do seksu, to znaczy, że chce uprawiać seks. Koniec, kropka. Jego intencje są jasne, czytelne i szczere. Pod chęcią włożenia penisa do pochwy i wymiany płynów ustrojowych nie czai się żadne drugie dno.

Co z kolei oznacza, że kobieta dąży do seksu? Cholera, też chciałbym to wiedzieć, bo to może być wszystko.

Kobiety tym się różnią od mężczyzn, że pójście do łóżka czasem nie jest dla nich celem samym w sobie, a jedynie środkiem do osiągnięcia czegoś więcej. Fakt, że wspięła się na Ciebie jak na Mount Blanc odruchowo jodłując przy zdobywaniu szczytu, wcale nie znaczy, że to było jej główną motywacją, ani, że w ogóle miała na to ochotę. Równie dobrze, mogła to być tylko droga do zdobycia czegoś innego i środek perswazji, którym miała nakłonić Cię do podjęcia innych działań. W końcu nikim się tak dobrze nie manipuluje jak napalonym facetem.

Mężczyzna uprawia seks, bo ma ochotę na seks. Przedstawicielka płci karmiącej może dążyć do łóżkowych zapasów, bo:

– chce dostać awans / podwyżkę / premię / wolne w dniu finału „You Can Dance”

– potrzebuje, żeby ktoś jej nieodpłatnie pomógł z przeprowadzką / remontem / poprowadzeniem sprawy rozwodowej z podziałem majątku

– chce zrobić sobie z Tobą samojebkę z hasztagiem #aftersex i zaimponować koleżankom, że spała z-tym-znanym-kolesiem-z-telewizora

– jest nowa w danym środowisku i chce wkręcić się w Twoją paczkę znajomych

– chce zrobić na złość przyjaciółce, której się podobasz, bo nie może znieść, że zostałaby jedyną singielką w ekipie. Lub też dlatego, że kiedyś pożyczyła jej swoją ulubioną sukienkę i wróciła poplamiona

– ma turbo słabo płatną pracę i uznała, że mieszkanie u Ciebie za darmo bardziej jej się kalkuluje, niż wywalanie co miesiąc tysiaka na klitkę na wydupiu

– potrzebuje materiału genetycznego, bo zegar biologiczny tyka

– chce dotrzeć do Twojej siatki kontaktów biznesowych, bo będzie odpalać ultra innowacyjny interes – studio paznkocia – i potrzebuje kogoś, kto wyłoży na to hajs

– [wstaw_problem_z_którym_nie_może_poradzić_sobie_sama] lub [niedobór_który_możesz_zaspokoić]

Podsumowując, dziewczyna może Cię wpuścić do swojego tajemniczego ogrodu, bo po prostu chce, żebyś jej przeorał grządki swoim pługiem, ALE prawdopodobne jest też, że poszła z Tobą do łóżka, bo to element jej manipulacji. Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzenie, że „faceci myślą tylko o jednym” to komplement. Bo laski nigdy nie wiadomo o czym myślą.

(niżej jest kolejny tekst)

Cotygodniowy Przegląd Internetu #37: hejty na Fejsie, druga Ziemia i brak ironii

Skip to entry content

Odkąd w podstawówce wpadłem na pomysł, żeby świadomie dokonywać wyboru muzyki, której słucham, zawsze w moich głośnikach królował rap, nie znaczy to jednak, że jestem zamknięty na inne gatunki. Wręczy przeciwnie, lubię poznawać i odkrywać nowe rzeczy, prawie, że w każdym aspekcie życia, wychodząc z założenia, że trzeba zjeść chleb z wielu pieców, żeby wiedzieć, który faktycznie Ci smakuje. Niesiony tą złotą myślą, której nie powstydziłby się Paulo Coelho, stwierdziłem, że pojadę na Woodstock.

Raz, że miał grać Modestep i Grubson. Dwa, że nigdy nie byłem. Trzy, że zawsze byłem ciekaw, czy te legendy o Broodstocku i turbolibacji są na wyrost, czy faktycznie jest tam taki rozpierdol. Cztery, że kiedy jak nie przed 30-stką? Brzmi sensownie, no nie? Z tego też powodu w dzisiejszym „Cotygodniowym Przeglądzie Internegu” pojawia się zastępstwo. I to zastępstwo wyjątkowe, bo blogera niszowego, a z bardzo dużym potencjałem. Mowa o Zdzisławie, u którego zarówno znajdziecie celne spostrzeżenia, zabawne porównannia, jak i lotną relację z przejazdu Pendolino.

Trzecie zastępstwo w CPI czas zacząć!

CPI 37

Otrzymując nominację do stworzenia głównej strony internetu poczułem się bardziej uroczyście niż w przedszkolnych jasełkach, gdzie grałem choinkę. Nie byłem pewien jak się do tego zabrać, więc przyjechałem do miasta Kraka i Smoga, żeby bardziej wczuć się w klimat, a cały wpis stworzyłem siedząc w garniturze.

Skoro już jestem gotów, to najpierw się przedstawię. Jestem Zdzisław, prowadzę bloga www.zdzislaw.in i dziś poprowadzę dla was CPI. Tak naprawdę, to nie nazywam się Zdzisław. Nie jest to moje prawdziwe imię, gdyż ono jest zbyt standardowe i niczym Lord Voldemort postanowiłem sobie zaprojektować nowe, lepsze. Co prawda nie jest anagramem, ani nie ma łacińskich interpretacji, ale uwielbiam je. Skoro już się znamy, pozwolę sobie zacząć.

Janek pojechał na Woodstock. Jeżeli już na Audioriverze doświadczył problemów techniczno-namiotowych, więc obawiam się, że z tego strasznego siedliska alkoholowych i seksualnych orgii błotnych może wrócić z WZW, albo nie wrócić wcale. Poprosiłem go jednak, o stosowanie zabezpieczenia i obiecał, że nie wyjdzie z namiotu bez ciepłych bamboszy, a marichuanen tylko ze sterylnych strzykawek.

Tomorrowland – pozostając w klimacie festiwalowym, chciałbym przedstawić jeden z najbardziej epickich na świecie. Co prawda jest to muzyka elektroniczna, ale ten rodzaj przystępny również dla fanów innych brzmień. Całość rozbrzmiewa na 16 różnych scenach, gdzie główna z nich jest zbudowana z romachem i przepychem większym niż uczta na zamku w Panu Tadeuszu. Wykonawcy tacy jak David Guetta, Tiesto, Steve Aoki, Avicii zapewne zapalaja lampkę “coś/gdzieś/kiedyś było” nawet u największych elektro-sceptyków.

Zresztą wszyscy dobrze wiedzą, że na festiwalu muzyka nie jest najważniejsza. W tym roku już jest za późno, żeby się załapać, zresztą trzeba być szybkim z kupowaniem biletów, bo rozchodzą się szybciej niż fajki w pociągu na Woodstock. Rzućcie okiem na krótki klip, pokazujący jego fragmenty. Niedługo na kanale powinien być dostępny oficjalny aftermovie. Jeżeli komuś spodobają się te klimaty, to polecam przeglądnąć nagrania z poprzednich lat.

Kopsnij Drina – wielki test bimbrów – Program który w przeciągu kilku odcinków podbił serca publiczności – interesujący temat, charyzmatyczny prowadzący, charakterystyczne zwroty i odpowiedni, niezbyt nachalny montaż. Mianowicie smutna sprawa, bo jest to już ostatni odcinek, ale można oglądać bez obawień. Polecam się zapoznać, a sceptyków uprzedzę, że zarobek z ich emisji zostanie przekazany fundacji do walki z alkoholizmem.

First World Problem Pills – Czy też irytuje Cię, gdy w ubikacji tracisz zasięg Wi-Fi, liczba followersów na insta nie rośnie wykładniczo, boisz się pająków, chciałbyś aby zawsze towarzyszyła Ci tęcza, łysiejesz i nie wiesz co na siebie włożyć? Możesz rozwiązać te, jak i wiele innych problemów biorąc odpowiednie tabletki. 100% placebo, 100% skuteczności.

firstworld

Hejty na fejsie – nowy blog obrazkowy, który w przeciągu kilku dni znalazł się na głównych stronach wiodących serwisów internetowych. Idea jest prosta – zarzucasz homofobicznym, rasistowskim, czy innym urągającym ludzkiej godności rzygiem na swoim facebooku? Jest szansa, że każdy będzie mógł znaleźć swoje zdjęcie opatrzone cytatem na tej stronie.

Dokonując chłodnej analizy tego pomysłu, nie spodziewałbym się wielkich efektów – boom na niego już minął, a zdjęcia nie są podpisane danymi personalnymi. Jednak samą ideę jak najbardziej propsuję. Trzeba być odpowiedzialnym za to co się mówi, a tym bardziej za to, co się podpisuje swoim nazwiskiem. Również w internecie.

Dlaczego 5 tys. Polaków polubiło mem z muzułmanami i torami do Birkenau – pozostając w temacie rasizmu, polecam artykuł z Dużego Formatu. Przyzwyczajony do bełkotu produkowanego przez darmowych praktykantów, lub innych pseudo dziennikarzy, nie spodziewałem się tak dobrze przygotowanego materiału. Dużo można o nim powiedzieć, ale ja określę go jednym zwrotem, który w naszym kraju nieczęsto ma okazję wypłynąć – profesjonalne dziennikarstwo.

Dragon Ball Z: Resurrection ‘F’ – powstaje nowa animowana kinówka Dragon Ball!!!11jeden Co prawda trailer wpadł do sieci już z miesiąc temu, ale w poprzednich CPI go nie znalazłem. Nie mogłem odmówić wam (ani sobie) sentymentalnego powrotu do czasów, gdy każdy na podstawie pozycji słońca i cienia mógł ocenić ile czasu pozostało do kolejnego odcinka. Wszystko po to, by następnie nabożnie wpatrywać się przez 20 minut w ekran, podziwiając spektakularne pojedynki. Teraz nie robi już takiego wrażenia, jednak w czasach gdy jedyną alternatywą był Krecik, Reksio, lub Bolek i Lolek, nie było dla mnie większej tragedii niż przegapienie nowego odcinka. Czekam.

Największy sukces NASA w poszukiwaniu drugiej Ziemi – odkryto planetę, której warunki są bardzo zbliżone do Ziemskich. Temperatura, prawdopodobna obecność wody, nasilenie światła, okres obiegu planety wokół “Słońca” – wszystko to mogło się przyczynić do powstania tam życia, może nawet inteligentnego. Jedyną niedogodnością jest dzielące nas 1400 lat świetlnych odległości, więc za naszego życia nie uda się zbyt wiele rozwinąć w stronę jej eksploracji.

sadfrog

Jak natura zareagowała na decyzję w sprawie małżeństw homoseksualnych – Ten artykuł z frondy przekroczył granice absurdu. Jeżeli po jego publikacji ASZdziennik ogłosił walkowera, to wiedz że coś się dzieje. Sam swego czasu przeglądałem komentarze pod artykułami o małżeństwach homoseksualnych i zastanawiałem się dokąd zmierza ludzkość. Jest tam ogień, błyskawice, sztormy, satanistyczny posąg, czerwony księżyc. Nie przewidziałem jednak kruka jadącego wierzchem na orle.

Cecil the lion – Amerykański dentysta zapłacił całkiem duże pieniądze, za możliwość odstrzelenia lwa, będącego symbolem parku narodowego w Zimbabwe. Karma powróciła bardzo szybko w postaci setek tysięcy negatywnych opinii internautów – stracił godność, pracę i “życie”. Szkoda, że to jedyny tak nagłośniony przypadek, przecież kłusowników jest o wiele więcej, a polowanie na bezbronne, w starciu z nowoczesną technologią, zwierzęta nie powinno mieć miejsca w cywilizowanym świecie.

Klip Tygodnia – Pan od 24-godzinnego szczęścia tym razem zaserwował nam trwającą 2 minuty i 45 sekund wolność. Świetnie zrealizowany teledysk, wpadająca w ucho melodia i elektryzująca energia wokalu są wystarczającymi powodami, żeby zapoznać się z tym kawałkiem.

Jeżeli chodzi o stylówki, to początkowo chciałem przedstawić coś w klimatach mocno wytatuowanych i wykolczykowanych ludzi. Nie udało mi się jednak odnaleźć dobrych blogów takich autorów. A przynajmniej takich nie pornograficznych. Jeżeli ktoś ma jakieś, to podrzućcie proszę w komentarzu.

Damska stylówka tygodnia – Najlepszą damską stylówką po wszeczasy pozostanie połączenie tatuaży, eksluzywnej bielizny i opcjonalnie butów do tego. Nie chcę jednak nikogo deprawować, więc zaproponuję połączenie niestandardowej urody, z klasyczną małą czarną. Olivia Emily jest bardzo ładną dziewczynką, tylko przydałby się jej jakiś kolorowy rękaw, żeby przełamać monotonię śnieżnobiałej cery.

zdjęcie pochodzi z bloga oliviaemily.com
zdjęcie pochodzi z bloga oliviaemily.com

Męska stylówka tygodniaOutdersen i jego sesja odczarowywująca kamizelkę. Ta część garderoby kojarzyła mi się jedynie z dorabianiem kieszeni, aby było gdzie wrzucić opracowanie “Ludzi bezdomnych”, w dniu podstawy z polaka. Teraz to nawet mógłbym w takiej chodzić. Jak dorosnę i spoważnieję. O ile.

zdjęcie pochodzi z bloga outdersen.com
zdjęcie pochodzi z bloga outdersen.com

Zastanawiałeś się kiedyś, w jaki sposób można przekonać swoich ulubionych artystów, żeby zagrali koncert w Twoim mieście? Nic łatwiejszego, wystarczy że zbierzesz 1000 osób, które wykonają jednocześnie utwór i wrzucisz to na Youtuba. Możesz się wzorować na poniższym klipie.

Fanpage tygodnia – Tutaj stała się rzecz straszna. Kiedy zostałem nominowany do zastępstwa, wiedziałem już jaki fanpage wam zaprezentuję. Niestety w przeciągu ostatnich dni “Beka z ziół pełnych magii” została usunięta, więc nie można już przeglądać postów ludzi leczących raka pestkami moreli, odczyniających uroki, czy wierzących w spisek koncernów farmaceutycznych i szczepionki z rtęci i embrionów. A następnie dziwić się, że tacy ludzie istnieją.

Ironia jest miarą ludzkiej inteligencji, więc żeby nie oszaleć z jej nadmiaru, polecam wyrównywać jej poziom brakiem ironi. Bo tam nie ma jej wcale. Nic a nic.

Posted by brak ironii on 20 lipca 2015

To by było na tyle. Mam nadzieję, że stworzyłem godne zastępstwo i wszyscy będziecie chcieli być dziwni razem ze mną. Pozdro!

Co niemądrego można napisać, gdy umiera znana osoba?

Skip to entry content

We wtorek zmarł Jan Kulczyk – biznesmen, najbogatszy Polak z majątkiem szacowanym na ponad 15 miliardów złotych. Zmarł w wieku 65 lat w wyniku komplikacji po drobnym zabiegu kardiologicznym. Tyle, informacja do podania w 2 zdaniach. Grupa naTemat jednak nie byłaby sobą, gdyby nie wycisnęła więcej z tak nośnego tematu, bo przecież śmierć to najbardziej klikalna sensacja, więc grzechem było z tego nie skorzystać. I tak mamy przekrój „artykułów”, od mniej znanych faktów z życia przedsiębiorcy, po sztuczne tworzenie afery związanej z teoriami spiskowymi dotyczącymi jego zgonu.

Między jednym praktykantem, a drugim darmowym stażystą, trafia nam się Gosia Ohme – psycholożka i psychoterapeutka dziecięca oraz rodzinna – jak czytamy w jej zakładce „o sobie”. Gosia, jak przystało na pseudo-specjalistę z zakresu psychologii w serwisie dla kobiet, tworzy wybitnie niedorzeczny i wypchany klozetowymi mądrościami tekst „Śmierć Jana Kulczyka przypomina o tym, by ŻYĆ”.

śmierć Jana Kulczyka w natemat

Nie frustruj tym, czego nie udało Ci się osiągnąć. Policz raczej marzenia, które udało się spełnić. I ciesz się życiem, które nadal trwa. Choć nie wiesz, jak długo jeszcze.

Takie myśli, które pojawiają się, gdy umiera ktoś taki jak Jan Kulczyk.

Zawsze dziwię się ludziom, którzy zaczynają doceniać swoje życie i to, że są na tym świecie dopiero, gdy umiera ktoś znany. Codziennie umierają tysiące ludzi i jakoś ich to nie rusza, nawet na tyle, żeby przystanąć przy nekrologu i doczytać nazwisko do końca.  Gdy odchodzi ktoś bliski z kim mieliśmy wspólne przeżycia, wspomnienia i był częścią nas, to zrozumiałe, że reflektujemy się nad tym co mamy i kim jesteśmy, ale w przypadku zgonu niedostępnego dla nas celebryty? To dziwne. Zwłaszcza, że Kulczyk nie był Ryśkiem Riedelem, żeby znał go każdy nastolatek.

Wielka postać polskiej sceny biznesu. Fajny człowiek. Ojciec. Dziadek. Czyjś partner. Ktoś, kto jeszcze chwilę wcześniej planował swoje życie na miesiące do przodu. Ktoś, kto nam zwykłym ludziom, wydaje się być równym partnerem, by negocjować z Panem Bogiem.

Chyba nie jestem zwykłym człowiekiem, albo nie trafiłem w dzieciństwie do tej samej sekty, co autorka tekstu, bo mimo mojej sympatii do pana Kulczyka, nie postrzegałem go jako bytu równego bogu. Nawet, gdyby ten ostatni istniał.

Odchodzą jak my, pełni pokory wobec śmierci, która zabiera nas wszystkich, bez wyjątku

W pierszwej chwili pomyślałem, że Gosia dotarła do jakichś tajnych informacji z zapiskami z ostatnich chwil życia biznesmena. Nie pisałaby przecież, że odszedł pełny pokory wobec śmierci, gdyby nie była tego pewna, prawda? W drugim momencie przypomniałem sobie, że to przecież tekst z Grupy naTemat, więc przedsiębiorca równie dobrze mógł w ostatnich słowach złorzeczyć przeciwko całemu światu, a i tak „dziennikarka” napisałaby to co jej pasuje pod tezę.

Są ludzie, których – myślisz – to nie dotyczy. Żyją w tak innej niż Twoja rzeczywistości, że tam muszą być magiczne sposoby, by zatrzymać cierpienie, ból, a już na pewno odroczyć śmierć na nieskończenie długo. W naszych oczach ich wielkość przekłada się na siłę życia. Oni, znani, bogaci i sławni, powinni odchodzić ostatni.

Czuję trochę zmieszanie, a trochę zażenowanie, że ktoś, kto tytułuje się psychologiem wmawia mi, że według mnie znani i lubiani „powinni odchodzić ostatni”. Otóż droga Ohme, według mnie ostatnia powinna odejść moja mama, żona lub córka, a nie obca mi osoba z kolorowej gazety. Magiczny sposób na zatrzymanie cierpienia i odroczenie śmierci powinien być zarezerwowany dla moich bliskich, a nie nieznajomych z telewizora i nie wiem jak spaczonym trzeba być, żeby sądzić inaczej.

Obserwujemy ich świat jak zafascynowane dzieci, które wierzą w istnienie bajek. I nagle to wszystko pryska. Bohaterowie znikają, a my pytamy „Jak to możliwe?”. No rozumiem mój sąsiad z czwartego piętra, który miał udar czy przyjaciółka mojej mamy, którą wykończył rak, ale on?

Kontynuacja poprzedniego wątku i dalsza eskalacja zaburzeń autorki. Chciałbym wierzyć, że to tylko kwestia niedojrzałości,  ale sugerowanie, że śmierć należy się bardziej przyjaciółce mamy, niż komuś innemu, dlatego że był znany z mediów, wskazuje na poważniejszy problem.

Przecież wielcy ludzie powinni znaleźć sposób, aby oszukać śmierć. I nagle uświadamiasz sobie, że śmierć jest wszechmocna. Ostateczna. Jest końcem.

To uświadamiają sobie dzieci w podstawówce, gdy umiera babcia albo dziadek, ale najwyraźniej autorka jest tak oderwana od rzeczywistości, że dopiero śmierć celebryty robi na niej jakiekolwiek wrażenie.

Śmierć Jana Kulczyka w psychologicznym sensie jest ważna dla nas wszystkich.

Bełkot. Śmierć Jana Kulczyka w psychologicznym sensie jest nieistotna dla nas wszystkich. Ważna jest tylko dla jego rodziny. Dla nas może być znacząca z ekonomicznego punktu widzenia, bo miał wpływ na wiele inwestycji dokonujących się w Polsce, ale przeciętny Kowalski nie ma o tym pojęcia.

Poza zwyczajnym empatycznym przeżywaniem, dotyka naszych lęków, przywraca pokorę, umniejsza Istnienie do fizycznego bytu, który poddawany jest nieustającym czynnikom losowym.

Bełkot. Emaptyczne przeżywanie kończy się na dojechaniu do kropki na końcu zdania, a przywracanie pokory to jakiś kolejny niezrozumiały montypythonowski żart.

I przywraca nam, może znów tylko na chwilę, pęd do życia, ten Bergsonowski „elan vital”, który zapewnia człowiekowi jako jedynej istocie poczucie istnienia ciągłości w czasie i przestrzeni.

Boże, co za bełkot! To zdanie jest tak złe, że nawet nie mam jak się do niego odnieść. Ja wiem, że wymienianie nazwisk francuskich filozofów jest jedną z porad w książce „Zostań specjalistą psychologii w kwadrans”, ale warto to jednak robić z sensem.

To tak, gdybyście się zastanawiali, co niemądrego można napisać, gdy umiera znana osoba.