Close
Close

NOWE “GWIEZDNE WOJNY” SĄ ZAJEBISTE!

Skip to entry content

„Gwiezdne Wojny” to pierwszy film – nie animacja, a film, bo wiadomo, że pierwszy to był „Król Lew” –  w życiu na jaki mama zabrała mnie do kina, więc mam do serii OGROMNY sentyment. Mimo to, starałem się być obiektywny i podejść do kolejnej części z dystansem. A więc obiektywnie i zdystansowanie oceniam, że „Przebudzenie mocy” jest ZAJEBISTE!

Nie wiem czego spodziewałeś się po tym tytule, ale niezależnie, czy masz jakieś oczekiwania jak wyborcy PiSu czekający na pół tysia za dzieciaka, czy podchodzisz do tematu na chłodno jak Zbigniew Grycan, czy w ogóle nie wiesz o co kaman ze szturmowcami i rebeliantami, to ten film rozpierdala! Po prostu! To ponad 2 godziny rozrywki na poziomie wyższym niż Yao Ming, a gdy tylko się kończy, chcesz ją powtórzyć jak pierwsze kolokwium z macierzy na studiach! Wychodząc z seansu przed 3 w nocy, żałowałem, że kolejny jest dopiero o 12, bo z marszu poszedłbym na jeszcze jeden.

Nie chcę zdradzać fabuły jak Judasz Jezusa, bo zepsuję Ci zabawę, więc pozostanę przy wrażeniach.

Wrażenia są takie jakbyś wziął LSD pod język i wsiadł na kolejkę górską. Ciągle bujasz się między zaskoczeniem, ekscytacją, przerażeniem, szczęściem, smutkiem, a intrygą. I Cię to nie męczy. Tu nie ma słabych momentów, nie ma chwil zamuły, że drapiesz się po tyłku i zastanawiasz, czy jutro na obiad zjeść bigos, czy kaszankę. Jest czysty ogień, jakbyś ostatni krąg piekła wyszorował Cifem!

Stary Han Solo i stara Księżniczka Leia chwytają za serce mocniej, niż lekarz przy transplantacji. Karolak powinien się od nich uczyć jak gra się romantyczne sceny. Nowi bohaterowie są wyraziści jak ślady z węgla na śniegu i od razu zdobywają Twoją sympatię jakby Ci postawili oranżadę ze szkolnego sklepiku zaraz po wuefie. Nowy czarny charakter budzi grozę jak samotne dziecko po północy na cmentarzu i jednocześnie intryguje swoim pochodzeniem, a do tego jest młody i wkurwiony. Kozak!

A reszta? Reszta też rozpierdala!

Fabuła się klei jak ciasto na pierogi, dialogi są zabawne jak Mandaryna bez playbacku, muzyka idealnie dopełnia obraz jak plastikowe trociny w przesyłkach pocztowych, a efekty specjalne są na tyle dobre, że ich nie zauważasz. “Gwiezdne wojny: przebudzenie mocy” są PRZE-MEGA-TURBO-ZAJEBISTE!

I jest tylko jeden problem z tym filmem: CZEMU CIĘ JESZCZE NA NIM NIE MAAA??????

(niżej jest kolejny tekst)

Do czego może doprowadzić lincz na nastolatce?

Skip to entry content

Od jakichś 2 tygodni internet nieustannie żyje sprawą 2 nastolatek z Warszawy, które pochwaliły się na Snapchacie, że uprawiały seks z muzykami z amerykańskiego zespołu. Wulgarną opowieść o tym, co dziewczyny robiły z raperami w podróżnym autobusie, ktoś wyciągnął ze Snapchata i udostępnił na YouTube, przez co zaczęła rozprzestrzeniać się wirusowo po całej sieci. I równie szybko co samo wideo, jeśli nawet nie szybciej, zaczęła rozsiewać się nienawiść do dziewczyn. Nie hejt – amerykańska nazwa, to zbyt łagodne określenie na to, co się dzieje wokół tego tematu – czysta, bezduszna, nienawiść.

Okazało się, że żyjemy w społeczeństwie strażników moralności, tylko niestety nie swojej, a cudzej. I że ci strażnicy czują się w obowiązku by pilnować jej we dnie, w nocy, i w czasie pracy, gdy szef nie widzi, że siedzą na Fejsie zamiast wykonywać obowiązki służbowe. I że najlepszą metodą obrony tych indywidualnie skompletowanych i narzuconych osobie trzeciej zasad, jest nazwanie jej

– kurwą
– jebanym lachociongiem
– zwykłym szlaufem do dymania
– slojem na sperme dla czarnuchuw
– dzidą co się z pizdą na łby pozamieniała

ewentualnie

– wrzodem na dupie ludzkości która nie powinna mieć prawa do oddychania

Tak, te określenia zdecydowanie pokazują wyraźną różnicę między zachowaniem tych niemoralnych nierządnic, a postawą nieskazitelnie czystych strażników moralności, będących wzorem cnót i wszelkiej prawości. Biorąc pod uwagę język, jakim posługują się osoby osądzające nastolatki, w pewnym momencie można mieć problem z określeniem, czyje zachowanie jest faktycznie naganne.

Zaraz po wybuchu afery broniłem dziewczyn, bo nie wydaje mi się, żeby internetowy lincz, na wzór ulicznych samosądów, był właściwą reakcją na tego typu sytuację w cywilizowanym świecie, przez co wielu strażników moralności wywnioskowało, że pochwalam zachowanie nastolatek. Otóż nie. Zupełnie nie pochwalam. Nie uważam, żeby chwalenie się z kim uprawia się seks było czymś właściwym. Nie pochwalam również traktowania przygodnych stosunków płciowych jako sposobu na zdobycie sławy. Nie wydaje mi się także, żeby wyzucie seksu z romantyzmu i emocjonalności, i sprowadzenie go do czysto fizjologicznego aktu, było dobrym pomysłem.

Tyle, że to tylko mój sposób postrzegania rzeczywistości i moja opinia. Uważam ją za najwłaściwszą, ale nie mam zamiaru zamordować każdego, kto ma inną.

Za to internetowi strażnicy cudzej moralności i kilku youtuberów omamionych zapachem przyrostu subskrypcji, chętnie przeprowadziłoby publiczną egzekucję, na, przypomnijmy jeszcze raz, nastolatkach. Dziewczynach, które może mają 19 lat i są pełnoletnie, ale równie prawdopodobne, że mają 17 i nie są. Jednak niezależnie, czy już mają dowód osobisty czy nie, są bardzo młode. To nie są 30-letnie, doświadczone, w pełni świadome kobiety, tylko dziewczyny z liceum. Nie wiem, czy wszyscy, którzy chcieliby je dla przykładu powiesić na szubienicy, już pozapominali w jakim stanie umysłowym było się w ogólniaku, ale ze swoich doświadczeń i obserwacji mogę powiedzieć, że w takim wieku – pod wpływem grupy, otoczenia, rówieśników – robiło się rzeczy skrajnie niemądre, niedumne i nieodpowiedzialne. Tyle, że nie tak spektakularne, bo nie było na tyle rozwiniętych mediów społecznościowych, żeby zapis czyjegoś przejawu nastoletniej głupoty, w ciągu doby mógł obiec całą Polskę.

Teraz może, więc 2 nastolatki są kolejny tydzień równane z ziemią.

UPSSS…

Posted by TEDE on 14 grudnia 2015

Kiedy wydawało się, że kto miał je zmieszać z błotem, w trosce o właściwe wzorce młodzieży, już to zrobił, do akcji wkroczył Tede. Prawie 40-letni, całkowicie świadomy jak działa Facebook, człowiek, który ponownie nakręcił spiralę nienawiści, publikując na swoim fanpage zdjęcie jednej z nastolatek w sytuacji seksualnej. Ktokolwiek by nie był na tym zdjęciu, to upublicznianie fotografii z nagimi ludźmi, po to żeby ich upodlić i zgnoić jest ohydne. W przypadku nieletnich, karane prawnie. A w momencie kiedy robi to stary chłop – który nieraz spotkał się z falą nienawiści i wie jak to jest być opluwanym w internecie – tylko po to, żeby się pośmiać i podżegać innych do linczu, jest nieludzkie. Rzadko się to zdarza, ale tym razem brak mi słów.

Ja – osoba, która ma obycie z siecią i jest w jakimś stopniu zahartowana na przyjmowanie wiader pomyj – po takiej serii upokorzeń i publicznym upodleniu, nie dałbym rady. Przez tak długi czas, przyjmując wyzwiska i będąc w atmosferze permanentnej nagonki na mnie, w najlepszym wypadku załamałbym się psychicznie. W najlepszym. W wersji realistycznej, będąc tak zaszczutym, stałoby się coś dużo, dużo gorszego. A teraz pomyślcie, w jakim stanie emocjonalnym musi być nastoletnia, wciąż jeszcze niedojrzała dziewczyna?

Jak myślicie, do czego może doprowadzić człowieka taki nieustanny lincz?

Do osób, które od tych 2 tygodni ją gnoją: naprawdę uważacie, że to właściwa metoda wychowawcza? Chcecie ją niszczyć psychicznie, aż nie targnie się na życie? Tak chcecie nauczać co jest właściwym zachowaniem, a co złym? Jeśli przez szykanowanie w internecie coś sobie zrobi, świat nie zmieni się na lepsze. Zmieni się na gorsze, a wy będziecie współwinni tragedii.

Weźmiecie za nią odpowiedzialność?

Dramatyczna relacja z PRAWDZIWEGO życia bez smartfona

Skip to entry content

(w końcu odebrałem z naprawy zniszczony ponad miesiąc temu telefon, więc jestem Wam winien wyjaśnienie, jak NAPRAWDĘ wyglądało życie bez smartfona)

Miesiąc temu roztrzaskałem sobie smartfon mierząc aplikacją „Linijka” długość okna, żeby dobrać odpowiedni rozmiar zasłon. Nie dość, że wciąż śpię przy asyście sąsiadów z naprzeciwka, to nawet nie wiem kiedy dokładnie się to stało, bo naścienny kalendarz, mimo podawania komendy głosowej, nie chce wskazać aktualnej daty. Chciałem zapostować na Facebooku zdjęcie pajęczyny na wyświetlaczu albo chociaż puścić krótkiego Tweeta, żeby wszystkich 365 najbliższych znajomych, których tam zebrałem wiedziało co u mnie, ale budka telefoniczna na rogu mojej ulicy nie ma opcji robienia zdjęć.

Po drodze do budki przechodziłem obok bezdomnego. Chciałem zasnapować jak dużym problemem jest bieda w dzisiejszych czasach, ale z przedwojennego Kodaka nie da się dodać zdjęć do „My Story”, więc musiałem je wywołać w punkcie fotograficznym w centrum i zawieźć do wszystkich 5 osób, które obserwują mnie w tej aplikacji. W trakcie podróży nie mogłem użyć JakDojade.pl, na szczęście kumpel podpowiedział mi sztuczkę. Zdradził mi sekret, że podobno na przystankach jest coś jakby program telewizyjny tylko z autobusami.

Chodzi dość topornie i nie reaguje na dotyk, ale w sumie czego się spodziewać po państwowych apkach?

W autobusie Spotify odpalone w kabinie kierowcy zacięło na „Jesteś szalona” i mimo wciskania czerwonego przycisku „stop” przy drzwiach wejściowych, program nie reagował. Zresztą to był najmniejszy kłopot tej jazdy. Na podwójnym siedzeniu po lewej, zaraz za kabiną kierowcy, siedziała dziewczyna, która mi się podobała, ale mimo przegrzebania jej torebki, nie mogłem znaleźć innego zdjęcia poza profilowym w dowodzie. Stwierdziłem, że #RKŚ, trudno, kto nie ryzykuje, ten nigdy nie pozna wenerologa i, jak George Michel w dark roomie, trzeba walić w ciemno. Przesunąłem ją w prawo, na tak, ale pech chciał, że autobus się przechylił przy skręcie i moja przyszła współkredytobiorczyni pożyczki na mieszkanie wypadła przez okno.

Podryw bez Tindera jest niebezpieczniejszy, niż to się ludziom wydaje.

Starsza pani siedząca 2 rzędy dalej zaczęła krzyczeć, że jestem bandytą i namawiać kierowcę do wezwania policji, ale mimo wciskania krzyżyka na łańcuszku na jej szyi, nie dało rady ani usunąć komentarza, ani zbanować kobity. Chciałem olać to kopanie się z motłochem i podjechać Uberem do tego 1 z 5 obserwatorów na Snapchacie. Chciałem, ale przypomniało mi się, że gdy tydzień temu wybierałem się do znajomego z podstawówki, żeby napisać mu „stuffka mordo!” na ścianie w salonie z okazji urodzin, mimo, że wyraźnie zaznaczyłem na chodniku sprejem duże koło wokół siebie, nikt nie przyjechał. Z MyTaxi to samo, mimo idealnie odwzorowanego logotypu na dywanie w mieszkaniu kumpla, przez 45 minut nikt nie przyjechał.

Geolokazlizacja w analogu ssie.

Podobnie Endomondo. Musiałem odpuścić bieganie na tydzień, bo nie mogłem wymyślić jak mam jednocześnie zaznaczać przebytą trasę i informować znajomych o tym, że zrobiłem życiówkę. Na początku też próbowałem spreju, ale w Warszawie jest tyle tagów na ulicach, że nikt nie zwracał uwagi na mój fioletowy rwany pas. Poza tym, gdy tylko spadł śnieg, nie było widać spod niego mojej trasy, więc bieganie mijało się z celem. W końcu rozkminiłem jak można sobie poradzić z tym problemem bez smartfona. To tak proste, że aż głupio mi, że wpadłem na to dopiero po tygodniu.

Wystarczyło co 50 metrów kłaść zwłoki.

Po pierwsze, żeby były niewidoczne musi spaść naprawdę od cholery śniegu, po drugie, to najprostszy sposób, żeby wszyscy Twoi znajomi dowiedzieli się o Twoim wyniku. Jeszcze zanim ukończyłem bieg, już widziałem spore grono osób poruszonych moim treningiem. Niektórzy nawet płakali wzruszeni moim zaanagżowaniem w sport. Inni z kolei zainspirowani świetnym czasem, przyłączali się biegnąc za mną i dopingując hasłami “ty chory pojebie”. Faktycznie wynik, który wykręciłem był tak dobry, że aż chory. Niestety, zazdrośni policjanci zdewastowali trasę po czasie usuwając poszczególne ciała.

I znów całe bieganie w pizdu.

autorem zdjęcia jest Matthew Hurst